Praca

Jak mówi stare, ale mądre i wciąż aktualne przysłowie, „bez pracy nie ma kołaczy”. W dodatku spece od reklamy ubzdurali sobie ostatnio, że „mężczyzna musi zarabiać”. Trudno, skoro mus to mus. Na szczęście w dobie mody na wszelkiego rodzaju poprawność i równouprawnienie, część zawodowych obowiązków mogą przejąć za nich kobiety. Na przykład przynieść kawę spokojnie, akurat autor tego tekstu kawy nie pija. W pracy mamy dwie podstawowe możliwości. Możemy pracować dla kogoś, albo na własny rachunek. Otworzenie własnej firmy sprawia, że nikt nie będzie na nas krzyczał, jeśli znowu się spóźnimy, ale jednocześnie dostarcza wielu papierkowych obowiązków. Jako pracownicy również mamy możliwość pracy na stanowisku kierowniczym, jako specjaliści albo wykonawcy. Wiele zależy tu przede wszystkim od naszych kwalifikacji, jednak często okazuje się, że pomagają również odpowiednie koneksje. Niezależnie jednak od tego, praca jest nam potrzebna, gdyż bez niej trudno jest utrzymać rodzinę, a o to chyba w życiu chodzi.

Judaizm

W Izraelu rozwinęła się nowa monoteistyczna religia, zwana judaizmem. Powstała ona w II tysiącleciu p.n.e. Jest religią narodową. Świętą księgą judaizmu jest Biblia- jej Stary Testament, który został spisany w trzech językach: aramejskim, hebrajskim a także po części po grecku. Jest on podzielony na trzy części: Torę (Pięcioksiąg), Prorocy oraz Hagiografy (Księga Psalmów). Judaizm wzoruje się jeszcze inną księgą, zwaną Talmud. Zawiera ona przepisy religijne oraz prawa. Wyznawcy judaizmu czczą jednego boga Jahwe. Jednym z najważniejszych świąt Judaizmu jest Pascha, która jest świętem zbierania jęczmienia, choć wcześniej wiązała się ze strzyżeniem owiec. Innym Swiętem jest Świeto Szałasów, czyli czas zbierania winogron- winobranie. Święto to obchodzono na jesieni. Wyznawcy judaizmu odbywają także raz w tygodniu szabat. Polegał on na poświęceniu swojego całego czasu wyłącznie na modlitwie i wypoczynku. Warto również wspomnieć o Jom Kippurze, czyli święta którego celem jest pokuta oraz żal i przebłaganie za swoje grzechy.

Rodzice

A przynajmniej powinni być. To oni odpowiadają za wychowanie swojej pociechy, za wykształcenie osobowości i cechy charakteru. W życiu każdego dziecka najważniejszy jest rodzic. To on pokazuje co dobre, co źle. Uczy co jest czym, pokazuje morze i góry, daje dobry przykład, prowadzi za rączkę do kościoła, wychowuje małego człowieczka, aby w przyszłości sam mógł mądrze stąpać po tym trudnym świecie wybierając odpowiednie ścieżki. Niestety nie każdy rodzic wie, jak ważną rolę odgrywa w życiu dziecka. Zaniedbując swoje obowiązki wyrządza swojej córce/synowi ogromną szkodę. Dziecko pozostawione samemu sobie nie wie gdzie jest jego miejsce, gubi się, czuje się niekochane. Szuka siebie, próbuje zwrócić uwagę rodziców drastycznymi metodami. Na początku tylko ucieka ze szkoły, potem zaczynają się nałogi: papierosy, alkohol, narkotyki. TO WOŁANIE O POMOC. NIE MOŻNA LEKCEWAŻYĆ TAKICH ZACHOWAŃ. Najczęściej rodzice w takich sytuacjach urządzają swoim dzieciom awantury. Ale czasami to już nie pomaga, jeżeli przepaść pomiędzy rodzicami a dzieckiem jest zbyt duża. „Pokrzyczą-przestaną. I znowu będę robić to samo. I tak mają mnie gdzieś”. Miłość. To ona jest najbardziej potrzebna. Dziecko kochane, które ma bardzo dobre relacje z rodzicami, nie schodzi na złą drogę. Ma wpojone pewne wartości i trzyma się wyznaczonej sobie drogi. Nie chce rozczarować rodziców i szanuje ich. Więc drodzy rodzice, NIE ZAPOMINAJCIE O WASZYCH POCIECHACH. ONE POTRZEBUJĄ WAS ZAWSZE W KAŻDYM WIEKU. TYLKO MIŁOŚCIĄ MOŻECIE USTRZEC JE PRZED ZBŁĄDZENIEM.

Woda słodka

Woda słodka jest na co dzień używana przez człowieka do picia, gotowania i mycia się, Jest ona bardzo ważna, ponieważ bez niej na Ziemi nie byłoby życia. Tak bardzo zadziwiające jest to, że tak mało osób dba o wodę i ją oszczędza. Jest ona w dużym stopniu zanieczyszczana przez różnego rodzaju zakłady przemysłowe, które pobierają czystą wodę, a wydalają brudną i to często bezpośrednio do rzeki. W pobliżu hut do wód podziemnych dostają się wraz z deszczem tlenki metali ciężkich, takie jak tlenki rtęci, ołowiu, cynku, kadmu oraz miedzi. Po ich dostaniu się do organizmu nie tylko człowieka, ale także i zwierząt, stają się bardzo szkodliwe. Uszkadzają układ nerwowy i pokarmowy. Te szkodliwe substancje kumulują się w organizmach, a ich niebezpieczną działalność możemy zaobserwować dopiero po kilku, kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu latach. Rolnictwo także nie pozostaje obojętne dla środowiska. Wiele chemicznych środków ochrony roślin i sztucznych nawozów wraz z wodą deszczową spływa do rzek. Ich nadmiar powoduje tak zwany zakwit, czyli masowy rozwój glonów i bakterii, które mogą wydzielać niebezpieczne dla ludzi toksyny. Czasem jest też tak, że elektrownie lub zakłady przemysłowe pobierają zimną wodę z rzeki w celu ochłodzenia pieców, a wypuszczają gorącą wodę. Wtedy temperatura wody w rzece podnosi się, na skutek czego giną niektóre gatunki ryb.

Porządki

Szuru buru, chlastu plastu, nie mam rączek jedenastu. Ale przecież samo się za nas nie posprząta. Wiadomo, w wielu sprawach może nas wyręczyć współmałżonek, rodzice, dzieci – jeśli je do tego zmusimy lub odpowiednio zachęcimy. Możemy też żyć w brudzie. Ale tak czy siak, sprzątanie prędzej czy później nas nie ominie. Jeśli po naszym pokoju zaczynają latać muchy, zaczynają nam „ginąć” drobne przedmioty, a znajomi podejrzanie szybko od nas wychodzą, to najlepszy sygnał, że należy jak najszybciej rozpocząć sprzątanie. Etykietka flejtucha i bałaganiarza może do nas bowiem bardzo łatwo przylgnąć, a pozbyć się jej jest naprawdę trudno. Wiele osób ustala sobie specjalne terminy lub pory na robienie porządków. Często dokonuje się ich w sobotę albo wieczorami, lub robi generalne porządki przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy. Oczywiście, jeśli tylko nas na to stać, zawsze możemy też wynająć pokojówkę, bądź gosposię, która dodatkowo przygotuje nam obiad, a na weekend upiecze ulubione ciasto.

Osobowość

Nowonarodzony człowiek właściwie nie ma nic. Osobowość, umysł, myśli małego człowieka to czysta biała kartka, która z biegiem czasu kreśli się linia własnego ja, kształtowana przez baczne obserwowanie świata i stykania się z ludźmi, których kartka osobowości jest już zapisana. Taki noworodek chociaż nie mówi, poznaje. Jego oczka wirują, biegają po przestrzeni, w której się znajduje i przygląda się „nieznanemu”, które z biegiem czasu staje się „znanym”. Skąd taka malutka kruszynka ma wiedzieć, że ta kobieta, która właśnie wyciąga do niego ręce to jego ciocia? Może jest obca i chce mu zrobić krzywdę? Dopiero, gdy zaobserwuje, że jego mama rozmawia z tą panią i obie się uśmiechają, to przekonuje się do nowej osoby. Patrzy na to co robią inni. Uczy się co jest czym. Powoli jego świat się definiuje. Dzięki obecności rodziców jego świat nabiera wartości. Dobro staje się dobrem a zło złem. Wszystkie etapy przechodzi stopniowo. Każdy kolejny dzień jest pełen niespodzianek, odkryć, nowych rzeczy. I gdzie to wszystko pomieścić w tej małej główce? Ten zagadkowy świat pokazuje swoje oblicza z każdą kolejną minutą. Całe życie to jak sztuka w teatrze. Kurtyna podnosi się w górę i z upływem chwil dowiadujemy się coraz więcej, poznajemy bardziej, zaczynamy rozumieć, wyrabiamy sobie opinie, kształtujemy własny obraz kolejnych scen. Wyciągamy wnioski z tego, co zobaczyliśmy. „robimy notatki z życia innych, aby poprawić własne zachowania”. Nasza kartka osobowości modyfikuje się przez całe życie. Dobrze, że pióro się nie wyczerpuje

Imperium

Imperium Rzymskie w wczesnych czasach swojego rozwoju już wtedy przykładano nacisk na strój a co za tym idzie również na bieliznę . Bielizna za czasów imperium Rzymskiego była nierozłącznym elementem stroju Rzymianina, trzeba tu zaznaczyć że mieszkańcy imperium kładli ogromny nacisk na higienę osobistą a pojęcie wstydu może i miało troszkę inne znaczenie niż dzisiaj ale także nie pokazywano się tam tak jak natura nas stworzyła. Co ciekawe w rzeźbach które pochodzą właśnie z okresu imperium Rzymskiego, a nawet twórców którzy byli mieszkańcami imperium tworzyli różne postacie lecz bez jakiegokolwiek okrycia, to samo tyczyło się malarzy. Można jednak stwierdzić że na co dzień chodzono jednak w ubraniu który zasłaniał niektóre części ciała i to dość skutecznie. Można się o tym przekonać w niektórych muzeach na przykład w samym Rzymie gdzie można podziwiać autentyczny strój ówczesnego żołnierza imperium Rzymskiego co jest bardzo ciekawym doświadczeniem.

Zima

W zimie na wsi zapada spokój, milkną warkoty silników maszyn rolniczych. Ludzie mają więcej czasu, nie muszą się tak spieszyć. Ale to wcale nie oznacza, że nic się na wsi w tym czasie nie robi. W tym okresie rolnicy również muszą wykonywać swoje obowiązki.Duża część prac skupia się na produkcji zwierzęcej. Mało kogo stać na zakup drogich maszyn, które usprawniłyby pracę w stajni, dlatego większość prac przy zwierzętach wykonuje się osobiście. Codziennie trzeba posprzątać zwierzętom, posłać, nakarmić.Trzeba też przygotować opał na nadchodzącą zimę oraz przygotować maszyny do nadchodzącego sezonu wiosennego. Remontowanie i naprawianie starych maszyn to niewdzięczne i trudne zadanie.W dawnych czasach zimową porą społeczność wiejska dzieliła się na grupy męskie i żeńskie, które spotykały się, aby wspólnie wykonywać prace. Mężczyźni robili powrozy, miotły brzozowe. Kobiety darły pierze, obierały orzechy, szyły pościel i ubrania. Wszystkim pracom towarzyszyły wesołe śpiewy i rozmowy. W dzisiejszych czasach większości z tych prac się już nie wykonuje. Gospodarze wolą zakupić gotowe produkty na jarmarku.

Start

W początkach cywilizacyjnych, gdy człowiek zakładał pierwsze osady i pierwsze większe miasta, nie przykładano zbyt wielkiej wagi do bielizny a nawet do ubioru ogólnego. Strój wtedy nie miał znaczenia, ludzie chodzili w tym co dawała im natura czyli w skórach zwierząt i tym podobne, wtedy nawet nie myślano aby stworzyć coś takiego jak bielizna. Po pewnym czasie, już w późniejszej starożytności, przykładowo w starożytnym Egipcie zaczęto już przykładać wagę do ubioru, szczególnie ludzie bogaci i z wysokiej pozycji społecznej, chłopi również przykładali wagę do stroju ale nie pozwalano im zbyt gustownie się ubierać . Bielizna w starożytnym Egipcie znalazła swoje miejsce, wyglądała ona dość komicznie bowiem przypominała swoim kształtem i sposobem zakładania pieluchę , kobiety zaś nie miały osobnego okrycia na piersi, jedynie na krocze. Tak więc można powiedzieć że dopiero w późnej starożytności bielizna znalazła swoje miejsce w życiu codziennym

Chiny

Chiny były państwem leżącym nad rzekami: Huanh-Ho oraz Jangcy. Pierwsze osady na tych terenach rozwinęły się w V tysiącleciu p.n.e. Klimat w tym państwie było znacznie łagodniejszy niż w Indiach. W Chinach były bardziej żyzne gleby, niższe temperatury. Pola osuszano i siano na nich przede wszystkim ryż i inne zboża. Uprawą zajmowali się tak jak i w Indiach chłopi. Jednak nie posiadali oni własnych pól tylko dzierżawili je od bogatej arystokracji, której za ich uprawę płacili daniny. Największy rozwój państwa datuje się na czasy panowania króla Szy Huang-Ti. To on zlecił budowę Muru Chińskiego w celach obronnych. Do III wieku p.n.e. Chiny były królestwem. Zaś od tego czasu przekształciły się w cesarstwo, w którym głową był panujący cesarz o despotycznej władzy. Nazywano go Synem Niebios. Jedną z religii Chin był konfucjanizm. Religia ta głosiła, że obowiązkiem każdej osoby jest wypełnianie nadanych mu obowiązków. Jej twórca był Konfucjusz, który popierał życie w pełnej harmonii. Inną religią był taoizm. Uważał, że człowiek sam nie dojdzie do doskonałości. Taoizm uczył, że trzeba żyć w prostocie, czystości. Twórcą tej religii był Lao-Cy.

Wstęp

Jak spędzamy życie? Pytanie, które wydawałoby się być prostym jak konstrukcja cepa, w rzeczywistości wymaga odrobiny zastanowienia się nad nim. W praktyce bowiem nasze życie wygląda jak przepis kucharski, przy czym stosunki poszczególnych składników są zazwyczaj następujące – dużo snu, ogrom obowiązków i szczypta przyjemności. Tak, niestety większość czasu w ciągu dnia zabierają nam czynności takie jak praca, nauka, higiena osobista, porządki czy wreszcie sen, który zajmuje około jednej trzeciej naszego całego życia. Czy jest możliwość, aby to odmienić? Najprostszy to chyba wysoka wygrana na loterii. Do końca życia nie będziemy musieli pracować, do sprzątania wynajmiemy sobie całą służbę, a my, podróżując po świecie, będziemy się oddawać najprzyjemniejszym rozrywkom. Oczywiście, wygrany los na loterii nie trafia się codziennie i raczej nie możemy sobie pozwolić na to, aby czekać na taką okoliczność. Czy jest zatem inny sposób na życie? Cóż, czasem wystarczy po prostu lepsza organizacja dnia.

Dziura ozonowa

Freony (CFC) są to chloro-fluoro pochodne węglowodorów, najczęściej metanu lub etanu. Sprężone freony ułatwiają rozpylanie substancji, z którymi są zmieszane. Ta właściwość spowodowała, że freony były powszechnie używane w wszelkiego rodzaju aerozolach, na przykład w dezodorantach. Zostały także wykorzystane przy produkcji różnego typu instalacji chłodniczych, między innymi w lodówkach i zamrażarkach. Przez długi czas tylko chwalono dobre strony freonów. Jednak, jak się później okazało, rozbijają one cząsteczki ozonu. Ozonem nazywamy trzy atomy tlenu trwale ze sobą połączone. Ozon powstaje około dwadzieścia pięć kilometrów nad Ziemią w stratosferze. Jego warstwa zatrzymuje szkodliwe promienie UV, które są częścią promieniowania słonecznego. Gdy warstwa ozonu staje się zbyt cienka, zbyt dużo promieni UV dostaje się do powierzchni Ziemi. Powodują one choroby skóry, choroby wzroku, nowotwory oraz przyspieszają proces starzenia się skóry, a także zaburzają równowagę biologiczną. Na szczęście obecnie coraz rzadziej stosuje się freony, a więc maleje szansa na powiększanie się tak zwanych dziur ozonowych. Ostatnio zaobserwowano nawet zmniejszenie się dziury ozonowej nad Antarktydą.

Młodzież a tradycje.

Nie da się zaprzeczyć, że coraz mniejszą wagę młodzież przywiązuje do zachowywania obyczajów, które dla poprzednich pokoleń były jeszcze czymś niesamowicie istotnym. Jednak nie można powiedzieć, że przeszłość młodych ludzi nie obchodzi, albo, że ją lekceważy. Dowodem na to mogą być chociażby liczne organizacje harcerskie, skupiające ogromne rzesze młodzieży, a także dzieci. W tych organizacjach uczą się oni historii, tradycji, a również mają aktywny udział w takich akcjach jak wspieranie muzeów, czy renowacji zabytkowych miejsc. Nie tylko harcerze, ale także inni wolontariusze pomagają w takich sytuacjach. Istnieją także inne miejsca, gdzie młodzież spotyka się, by kultywować tradycje. Elitarne korporacje męskie dla studentów są miejscem, gdzie młodzi mężczyźni rozmawiają na tematy historyczne, polityczne, a także śpiewają patriotyczne pieśni i dążą do samodoskonalenia. Wbrew pozorom, wśród młodzieży wiele jest osób o konserwatywnych poglądach, dla których przeszłość jest równie ważna jak przyszłość. Dbają one o to, by to, co dla naszego kraju najważniejsze, nie uległo zapomnieniu, i służyło nam jeszcze długo.

Starożytność

Tak więc bielizna stała się ważna lub mniej ważna w starożytnym Egipcie, chłopi również mieli styczność z tą częścią ubioru ówczesnego człowieka. Faraon, uważany za boga również posiadał tą część bielizny, w tedy uważano to za zaszczyt i właśnie bielizna wyróżniała ludzi. Co ciekawe nie wiadomo do końca jaka cywilizacja wymyśliła bieliznę , ale wiemy na pewno że jest ona dzisiaj bardzo ważna i można powiedzieć że przełomowa. Starożytni Egipcjanie na co dzień nosili bieliznę co świadczyło również o ich wysokim stopniu inteligencji i zaawansowanej cywilizacji. Bieliznę co ciekawe można zobaczyć nawet na hieroglifach, co właściwie było źródłem informacji na ten temat. Hieroglify pokazywały przede wszystkim życie codzienne starożytnych Egipcjan i właściwie na każdym z hieroglifów można zauważyć elementy bielizny, co oczywiście jest niezwykłe, ciekawe jest to że niezależnie od stopnia społecznego każda osoba posiadała bieliznę .

Rewolucja przemysłowa

W roku tysiąc siedemset dziewięćdziesiątym trzecim wynaleziono przemysłową metodę produkcji tkanin bawełnianych. bawełnianych roku tysiąc osiemset czterdziestym szóstym wynaleziono maszynę do szycia. Dzięki tym dwóm wynalazkom mogła ruszyć masowa produkcja bielizny męskiej. Wygodnej i bardzo poszukiwanej. Ogromne fabryki zaczęły zatrudniać bardzo dużo pracowników. Ogromne krosna produkowały tkaninę bawełnianą. Szwalnie z setkami krawcowych szyły z tych tkanin różne rzeczy, również męskie „niewymowne”. Robotnikami byli najczęściej imigranci z biednych krajów Europy. Najważniejsza w tym czasie była praca a nie zarobki. Dzięki temu w bardzo szybkim tempie powstała elita przemysłowców bardzo bogata i robotnicy biedni ale zadowoleni z pracy. Największe fabryki męskiej bielizny powstawały w Stanach Zjednoczonych. Męską bieliznę w tamtych czasach nazywano „drugą skórą”. Sto lat temu męska bielizna wyglądała jak śpioszki. Była ona jednoczęściową kalesonokoszulą. Zapinana ona była od szyi do krocza na guziki.

Życie z wsi

Życie na wsi biegnie inaczej, niż życie w mieście. Na wsi ludzie nie zwracają uwagi na konkretne daty kalendarza, tu czas określają pory roku, terminy siewu i zbioru roślin. Ludność wiejska nie skupia się, na tym, że piętnastego musi robić to albo to, w większości przypadków było by to niemożliwe. Praca ludzi na roli uzależniona jest od warunków pogodowych i nie da się określić konkretnej daty siewu czy zbioru. Na wsi społeczność żyje według pór roku, wiosna, lato, jesień, zima. Pory te podzielone są na mniejsze części określane przez wierzenia ludzi, obserwację zachowania zwierząt i przysłowia. Niejednokrotnie mówi się, że czas na wsi biegnie wolniej niż w mieście. Nie jest to prawdą, jednostki czasu są przecież takie same, zarówno na wsi jak i w mieście. Ale na pewno życie na wsi jest spokojniejsze. Ludzie na wsi nie muszą się martwić, że są korki i spóźnią się do pracy. Oni wiedzą, że danego dnia muszą wykonać dane zadanie bez względu na to, ile czasu ono pochłonie. Tu nie ma normy ośmiogodzinnej, tu nikt nie mówi, że pracuje tylko do piętnastej. Praca trwa, dopóki nie zostanie ukończona.

XX wiek

Na początku dwudziestego wieku mężczyźni zaczęli nosić bieliznę bardziej dopasowaną a dzięki temu wygodniejszą. Kalesony stały się wygodne i funkcjonalne. Dalszym krokiem było wprowadzenie męskich slipek. Miały one przód w kształcie litery Y. Slipki te w tym czasie były zapinane na guziki. Następnym krokiem w kierunku poprawy wygody był moment gdy wynaleziono gumkę. Gumka spowodowała, że slipki z czasem zaczęły przybierać kształt obecnych bokserek. W latach dziewięćdziesiątych nastała już całkowita rewolucja wyglądu męskich niewymownych. Lata dziewięćdziesiąte to czas męskich stringów. Początkowo to był hit ale z czasem mężczyźni przekonali się, że w stringach najlepiej wyglądają kobiety. Obecnie noszą je tylko niektórzy jako bieliznę codzienną. Najczęściej jest ubierana na tak zwane „rozbierane randki” gdzie pełnią rolę bielizny erotycznej. Obecnie mężczyźni mają do wyboru bardzo szeroki wachlarz różnego typu, koloru, kształtu męskiej bielizny. Bokserki, slipy, majtki, stringi do wyboru do koloru. Można wybierać i zawsze czuć się komfortowo.

Oświecenie

Oświecenie to powrót do mentalności człowieka mocnego i trwałego, człowiek na nowo zaczął wierzyć we własne możliwości i nie bał się świata, nauka i technika na nowo zaczęła się diametralnie rozwijać , także stroje były całkiem inne niż w innych epokach, były one bogate ale największą uwagę można było zwrócić na wygląd człowieka, na jego fryzurę i tak dalej. Bielizna oczywiście też stała się zupełnie inna, bogatsza i zakrywająca więcej niż zwykle bowiem cnota w tamtych czasach była ważną wartością . Oświecenie sprzyjało rozwojowi strojów a co za tym idzie bielizny. Co ciekawe przykładano też coraz większą wagę dla bielizny i higieny osobistej, dla niektórych stało się to najważniejsze ale oczywiście można było spotkać się z zacofaniem i z obskurnymi strojami nie mówiąc już o bieliźnie i tak dalej. Tak więc oświecenie to powrót do czasów świetności człowieka i jego potęgi co wpłynęło pozytywnie na stosunek co do bielizny.

Barok

Barok to powrót ludzkości do czasów strachu i bogobojności, człowiek diametralnie zmienił światopogląd i mentalność co zdecydowanie odbiło się na życiu codziennym. Barok to okres wojen dlatego nauka nie rozwijała się już tak bardzo jak za czasów renesansu. Niestety ubiór człowieka także się zmienił , ale na gorsze bo zmiany były zacofane, wrócono do strojów mniej bogatych, a bielizna oczywiście była obecna lecz także nie przechodziła żadnych reinkarnacji, co oczywiście odbiło się na epoce. Barok to epoka bardzo niespokojna i dlatego też mało kto zajmował się strojami, człowiek ubierał się w to co miał bardziej skupiał się na wojnach i na rozmyślaniu o Bogu i o śmierci. Bielizna dopiero znowu zaczęła odzywać w kolejnej epoce jaką jest oświecenie, za czasów baroku wróciła do swoich poprzednich form, czyli do czasów między renesansem a średniowieczem co oczywiście jest bardzo ciekawym zagadnieniem dla historyków z całego świata

Kwaśne deszcze

Zanieczyszczenia zawarte w atmosferze stanowią także zagrożenie dla lasów, drzew i innych roślin. Zawarte w spalinach tlenki azotu i siarki reagują z wodą znajdującą się w powietrzu. Powstają wtedy kwasy azotowe (V) – HNO3 – i siarkowe (IV) – H2SO3. Razem z mgłą lub z różnymi opadami, z deszczem albo ze śniegiem, te szkodliwe kwasy spadają na powierzchnię ziemi. Takie zjawisko jest powszechnie nazywane kwaśnymi deszczami. A jakie właściwości mają te kwasy, że mówimy o ich szkodliwości? Tlenek siarki (IV) ma właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze i owadobójcze, a także niszczy rośliny. Dwutlenek siarki (z niego powstaje kwas siarkowy (IV))jest trujący i działa drażniąco na błony śluzowe. Kwas azotowy (V) powoduje żółknięcie piór, wełny i skóry oraz niszczy tkanki, powodując oparzenia. Kwaśne deszcze powodują wiele zniszczeń. W zakwaszonych zbiornikach wodnych ginie plankton, fauna i flora. Woda deszczowa wsiąka w glebę, a następnie jest pochłaniana przez korzenie drzew i innych roślin. Następuje zniszczenie tkanek roślin, aparatów szparkowych, zatrzymanie procesu fotosyntezy. Kwaśna woda rozpuszcza glin zawarty w glebie. Po wpłynięciu wody do rzek, mórz i oceanów giną ryby, ponieważ glin zatyka ich skrzela. Kwaśne deszcze powodują także niszczenie pomników, elewacji budynków, zaprawy murarskiej, a także korozję metali.

Polska Złotego wieku

W XVI w dochodzi do rozkwitu w średniowiecznej Polsce. Rozwijały się głównie tereny wzdłuż Wisły oraz miasta portowe. Było to związane z handlem morskim. Dzięki ówczesnemu systemowi Polska była największym eksporterem zboża w całej Europie. Dało to duże zyski i wzbogaciło kraj. Pod względem religii Polska była krajem tolerancyjnym, tzw. kraj bez stosów. Każdy mógł bez obaw wyznawać własną religię (w innych krajach ówczesnej Europy dochodziło nawet do krwawych wojen domowych związanych z powstaniem nowych odłamów kościoła chrześcijańskiego podczas reformacji). W tym wieku w Polsce rozkwitał również renesans. Rozwijały się nauka, literatura. Kładziono nacisk na edukację (przykładem może być Uniwersytet w Krakowie, który w tamtych czasach prezentował najwyższy europejski poziom.) W literaturze zaistniał po raz pierwszy język polski. Do najwybitniejszych Polskich pisarzy Złotego wieku zalicza się Mikołaja Reja, Jana Kochanowskiego, Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego. Renesans zostawił swój ślad także w architekturze. Przykładem może być krakowski Zamek Wawelski czy sukiennice. Ponadto w XVI w dynasta Jagiellonów, panująca w państwie polskim była największą dynastią w Europie.

Minusy nauki języków obcych?

„Nauka języków niekorzystna? Co za bzdura!” – zakrzyknęło by z oburzeniem wiele osób. Tymczasem, choć może trudno w to uwierzyć, istnieje spora grupa ludzi, która obawia się wielu zagrożeń, wynikających z nadmiernego celebrowania języków obcych. Często są to osoby starsze, które po prostu mają obawy, związane z szybkością zmian zachodzących wokół nich. Takie osoby wolałyby żyć w spokoju w swoim kraju i nie zajmować się sprawami świata. Jest to całkiem normalne zjawisko w pewnym wieku. Niektórzy natomiast obawiają się, że zbytnia popularyzacja języka angielskiego może niszczyć nasz rodzimy język, i wypierać naszą kulturę. Zarzucają oni młodym ludziom zbyt częste używanie zwrotów zapożyczonych z języków obcych, choć często słowa te można wypowiedzieć po polsku. Także w pracy coraz częściej tworzy się dziwne słowa, obcego pochodzenia, na okreslenie poszczególnych stanowisk, czy działów pracy. To zjawisko denerwuje miłośników naszego języka i osoby przeciwne globalizacji. Nie możemy jednoznacznie odrzucać zapożyczeń – w wielu wypadkach są dużym ułatwieniem. Ale nie nadużywajmy ich, gdy nie jest to konieczne. Szanujmy nasz ojczysty język.

Sparta

Sparta była miastem-państwem leżącym w południowej części Półwyspu Peloponeskiego, na terenach Lakonii. Ludność Sparty składała się głównie z periojków, czyli osób wolnych nie mających wpływu na politykę państwa. Innągrupą społeczną byli heloci, czyli chłopi zajmujący się uprawą ziemi. Stanowili 50% mieszkańców Sparty. Nie posiadali także własnych praw. Zas najbardziej uprzywilejowani byli Spartiaci, którzy stanowili jedynie 2-3% Całej ludności. Tylko oni posiadali pełnię praw obywatelskich, decydowali o sprawach państwa, tylko oni odbywali służbę wojskową, która była ich podstawowym obowiązkiem. Do służby brano już nawet chłopców w wieku siedmiu lat. Na czele Sparty stało dwóch królów. Jeden z nich zajmował się religią, zaś drugi stawał na czele armii. Podlegało im 28Gerontów.Razem tworzyli oni geruzję. Wszystkie decyzje podejmowało Zgromadzenie Narodowe, nazywane inaczej apellą. W jej skład wchodzili Spartiaci posiadający pełnię praw obywatelskich. Ponadto w Sparcie działali eforowie, czyli urzędnicy wybierani na okres jednego roku.

Średniowiecze

Początki średniowiecznej europy to czasy bardzo niespokojne, tak i światopogląd jak i mentalność ludzi z tamtych czasów była poważnie zaburzona, ale co ciekawe zwrócono jeszcze większą uwagę na strój, można powiedzieć że za czasów antycznych strój był skąpy a za czasów średniowiecza nabrał on na wartości. Ubrania były czasem tak duże że było tylko widać głowę człowieka, najciekawszą kwestią jest to że rycerz po ubraniu zbroi miał na sobie również osobne zabezpieczenie na przyrodzenie, co oczywiście jest ciekawą kwestią . Kobiety niestety dalej nie miały osobnego okrycia na piersi lecz w późniejszych czasach średniowiecza zaczęto stosować gorset, można powiedzieć że był on w tamtych czasach tym brakującym ogniwem. Bielizna więc za czasów średniowiecza była obecna, ale podobnie jak za czasów antycznych, albo strój pełnił tą rolę albo osobne materiały co oczywiście dzisiaj jest kwestią sporną wśród historyków z całego świata w tym także z polski.

Metody nauki języków.

„Angielski w trzy dni”, „Weekend z włoskim”, „Samouczek – jak mówić po niemiecku w tydzień” – takich i podobnych tytułów na naszym rynku nie brakuje. Jednak jeżeli zależy ci na solidnej i dobrze utrwalonej wiedzy, pamiętaj: cudów nie ma! Nauka języka wymaga wiele wysiłku i pracy. A przede wszystkim systematyczności. Niestety, wiele szkół publicznych nie uczy skutecznie, więc ogromna ilość zainteresowanych uczęszcza na prywatne lekcje. Jest to niestety zazwyczaj spory wydatek. Gdzie najlepiej się udać? Istnieje bardzo wiele szkół języków obcych, oferujących różnorodne oferty, skierowane do osób w różnym wieku, na różnym poziomie, o różnych możliwościach czasowych i finansowych. Można uczyć się w grupach dużych, średnich i małych. Również wielu nauczycieli, czy wykładowców oferuje prywatne lekcje: zazwyczaj są one tańsze, a przy tym zapewniają indywidualny kontakt z nauczycielem, co często procentuje. Poświęca on czas tylko tobie, zna twoje zalety i słabości, i może skupić się na tych drugich. Jakie metody są skuteczne? To zależy od osoby. Jedna lepiej zapamięta przepisywane po kilka razy słówka, innej pomogą konwersacje. Najważniejsze, by znaleźć metodę, która pasuje do ciebie!

Przyjaciel

Trudno jest być samemu na świecie. Nie mieć z kim dzielić młodzieńczych miłości, wzlotów i upadków. Wspólne imprezy i wypełnione śmiechem chwile to jest to, czego chce każdy. Bawić się, szaleć, cieszyć życiem i przeżywać wszystko pełną piersią. I mieć przy sobie kogoś, z kim można to przeżyć. Kto nie chce nic oprócz naszej obecności. Nie zakocha się i nie skrzywdzi. Wesprze i pomoże. Porozmawia i popłacze razem z nami. Przyjaciel- skarb. Przyjaźń- związek dwojga ludzi oparty na bezgranicznym zaufaniu, szczerości i zrozumieniu. Czym byłoby życie bez tych wartości? Czym byłoby życie bez przyjaciela? Byłoby ciężko.. Kto tak wysłucha i doradzi? Pomoże w trudnej sytuacji i nigdy nie opuści? No kto? Możnaby powiedzieć, że rodzic mógłby być idealnym przyjacielem, jednak tak nie jest. Mamie i tacie wbrew pozorom nie da się powiedzieć wszystkiego. Jak nie wiedzą wszystkiego są zdrowsi. Trzeba radzić sobie ze światem samodzielnie, bez rodziców. Nikt nam nie powie jak mamy żyć. Może tylko dać wskazówki, co zrobić, by przeżyć. Reszta należy do nas. Rodzic to nie to samo co rówieśnik. Oni mają zupełnie inne spojrzenie na świat. Przeciwieństwa w przyjaźni? Może i fajnie, ale tylko na początku. Odkrywanie siebie, może przejęcie czegoś od przyjaciela, ale kiedy przychodzi spór o racje? Jak się pogodzić, gdy każdy upiera się przy czym innym i ma zupełnie inne spojrzenie na daną sprawę? Trudno jest Dlatego w przyjaźni dusze muszą być choć trochę do siebie podobne, żeby mogły się zrozumieć. Inaczej nie byłaby możliwa pomoc, gdyby przyjaciel, nie potrafił ogarnąć postępowania drugiego, gdyby nie potrafił wczuć się w jego sytuacje. Funkcje przyjaźni? Być ze sobą w złych i dobrych chwilach. Razem śmiać się i płakać. Nierozerwalna więź, niezniszczalne połączenie. Prawdziwej przyjaźni nic i nikt nie jest w stanie popsuć. Jedno jest w stanie zrobić dla drugiego bardzo wiele. Zrezygnować z czegoś w imię przyjaźń. Czy to nie piękne? Niestety dzisiaj coraz ciężej znaleźć prawdziwego przyjaciela. W świcie pełnym kłamstw i obłudy. Trudno komuś zaufać, gdy można się tak bardzo zawieść. Za duże ryzyko powierzać swoje tajemnice, cząstkę siebie osobie, co do której czystych intencji nie ma się pewności.

Nauka

Nauka, jak chcą niektórzy, trwa przez całe życie. Na szczęście szkoła nie trwa aż tak długo. Od chwili, gdy przekroczymy po raz pierwszy jej próg, staje się naszą smutną codziennością. Kolejne sprawdziany, odpytywania, zadania domowe, nudne powtarzanie w kółko tego samego, w dodatku według programów nauczania, które zupełnie nie przystają do rzeczywistości taka jest właśnie codzienność polskiej szkoły. Dla niektórych dochodzi tu koszmar braku akceptacji, albo znęcania się przez rówieśników lub starszych kolegów. Oczywiście szkoła może też dać dzieciom wiele przyjemnych wspomnień, a dyplom prestiżowej uczelni zawsze będzie w cenie. Zanim jednak się go uzyska, trzeba spędzić w szkole czasem nawet kilkanaście lat. Najważniejszym egzaminem szkolnym jest matura, zwana inaczej egzaminem dojrzałości. Od jej powodzenia zależy, czy udamy się na studia, czy rozpoczniemy już nasze życie zawodowe. Wielu studentów stara się też łączyć jedno z drugim. Niezależnie od wszystkiego – dzień opuszczenia szkolnych murów zawsze jest witany z radością.

Mieszkańcy

Każde miasto ma charakterystyczny układ przestrzenny. Ma to związek z jego historią, z okresem oraz miejscem w jakim powstało. Patrząc wstecz możemy zauważyć wpływy jakie cywilizacje wywarły na dane miasta. Miasta cywilizacji starożytnych miały regularną budowe, na środku znajdował się plac (przykładem może być Agora w Atenach) od którego rozchodziły się ulice, przecinające się pod kątem prostym. Liczne miasta, znajdujące się niegdyś pod panowaniem cesarstwa rzymskiego budowane były na wzór rzymskich założeń urbanistycznych. Wiele miast europejskich zachowało elementy historyczne, takie jak mury obronne miasta, rynek w jego centralnej części, oraz charakterystyczny układ ulic. W czasach renesansu powstawały miasta-twierdze (na przykład Zamość), z kolei w okresie baroku istotne było upiększanie miast, stąd bogato zdobione kamienice, czy parki. Duży wpływ na wygląd miast miała rewolucja przemysłowa. Jej szybki rozwój spowodował gwałtowne powstawania osiedli wokółzakładów przemysłowych, które budowane były chaotycznie i w niewysokim standardzie. Dzis miasta na całym świecie zaczynają się do siebie upodabniać. W centrum najczęściej znajduja się ośrodki administracyjne i handlowe. Na niewielkiej przestrzeni mieści się bardzo gęsta zabudowa (wieżowce, w których znajdują się zarówno mieszkania jak i biura firmowe), natomiast na obrzeżach, spotkać można fabryki i przedsiębiorstwa.

Na krawędzi

Owszem, a co ciekawsze, wydarzyło się to na oczach dziesiątek widzów. Dziewiątego października w 1972 roku pewien matematyk, doktor Jeff Hamilton, wygłaszał wykład z teorii prawdopodobieństwa w Warwick University i chciał pokazać swoim studentom wynik rzutu monetą. Wyjął wtedy z kieszeni monetę. Były to dwa pensy. Po skończeniu monologu podrzucił ją w powietrze, wysoko. Moneta upadła na ziemię, ale nie na konkretną stronę, tylko na krawędź. Dużo osób widziało ten moment i było trochę sprzecznych wersji dalszego zdarzenia, ale ustalono w końcu ostateczną, finalną wersję. Moneta, kiedy upadła na ziemię, zawirowała gwałtownie na krawędzi. Po kilku dynamicznych obrotach moneta zatrzymała się, a na sali panowała zafascynowana cisza. Doktor Hamilton wspomina to wydarzenie. Wtedy obserwowało to blisko czterdziestu studentów. Po chwili skupionej ciszy studenci stanęli na nogi i zaczęli bić gromkie brawa. Profesor nie mógł w to uwierzyć, przyjrzał się dokładnie monecie, klękając na kolanach, po czym ją podniósł i zachował na pamiątkę. Statystycy utrzymują, że szansa takiego zdarzenia jest jak jeden do miliarda…

Stopnie zaludnienia

W rozwoju urbanizacji wyróżniamy jej cztery etapy: urbanizacja wstępna, suburbanizacja, dezurbanizacja, reurbanizacja. Wstępna urbanizacja to zwiększanie się liczby ludności w centrach miasta spowodowane głównie zapotrzebowaniem na pracowników ze strony rozwijającego się przemysłu. Suburbanizacja wynika z dalszej koncentracji ludność na obszarach miejskich. Ludzie przeprowadzają się ze śródmieścia na obszary podmiejskie, co powoduje rozrost przedmieść a wyludnianie się śródmieść. Dezurbanizacja to proces w którym liczba ludności stabilizuje się, jednak ludność przeprowadza się na odległe przedmieścia. Jest to spowodowane ulokowaniem zakładów przemysłowych na obrzeżach miasta, lub tez wzrostem zamożności obywateli, którzy chcą polepszyć warunki życia. Reurbanizacja to już ostatni etap urbanizacji. Tereny podmiejskie rozrastają się tworząc duże zurbanizowane obszary. Skutkami urbanizacji są: ułatwiony dostęp do dóbr kultury, rozwój służby zdrowia, edukacji, powszechniejszy dostęp do informacji, większy komfort życia ale też problemy komunikacyjne, problemy z wodą i odprowadzeniem dużej ilości ścieków, zanieczyszczenia powietrza, hałas, zmniejszanie się powierzchni terenów zielonych itp.

Medycyna

Biologia i medycyna są bardzo ciekawymi, interesującymi naukami. Jak wiadomo, nauka to system dążący do uzyskania i uporządkowania wiedzy o wszechświecie, dzięki czemu wiedza ta staje się zrozumiała i dostępna dla wszystkich. Uprawianie nauki wymaga stosowania precyzyjnych metod badawczych, jako że poszukuje ona ścisłej i rzetelnej wiedzy na temat otaczającego nas świata. Tak więc tych wszystkich ludzi, których przedmiotem zainteresowań stała się biologia, medycyna czy jakakolwiek inna nauka, oprócz rzetelności i solidności, musi cechować logiczne myślenie. Nauka opiera się na dwóch rodzajach logicznego myślenia : dedukcji oraz indukcji. W rozumowaniu dedukcyjnym, którego istotą jest przechodzenie od ogółów do szczegółów, punkt wyjścia stanowi dostarczona informacja (tzw. przesłanka), na podstawie której wyciągane są wnioski. Przeciwieństwem dedukcji jest rozumowanie indukcyjne, w którym zaczynamy od szczegółów, a przechodzimy do uogólnień. W tym wypadku punkt wyjścia stanowi wiele przesłanek, na podstawie których powstają twierdzenia ogólne.

Źródła

Dane naukowe czerpiemy z różnych źródeł. Podstawowym źródłem wszelkich danych naukowych są obserwacje i doświadczenia (eksperymenty) naukowe. Aby były rzetelne, muszą być prowadzone skrupulatnie, w sposób kontrolowany i nietendencyjny. Powinna też istnieć możliwość ich powtarzania. Obserwacje, będące podstawą wszelkiego poznania, odbywają się bez ingerencji obserwatora w przebieg zjawiska czy procesu. Doświadczenia natomiast polegają na celowym wywołaniu określonego zjawiska ( w warunkach laboratoryjnych, sztucznie stworzonych przez eksperymentatora ). Wyniki otrzymane dzięki zastosowaniu metod naukowych poddaje się następnie wnikliwej analizie i na podstawie wyciągniętych wniosków formułuje się hipotezę naukową. Hipoteza to „naukowe przypuszczenie”, które jest próbą wyjaśnienia natury zaobserwowanych zjawisk lub zależności. Jeśli hipotezę potwierdzą liczne obserwacje i doświadczenie przeprowadzone niezależnie od siebie w ośrodkach naukowych na całym świecie, może ona się stać teorią naukową.

Izrael

Izrael to państwo, które położone jest w północnej Afryce w basenie Morza Śródziemnego. Pierwszym królem Izraela był Saul, a później Dawid, który zdobył Jerozolimę i uczynił ją stolicą państwa. Dawid panował w latach około 1000-965 p.n.e. Ponadto Dawid rozszerzył jeszcze granice Izraela a także podporządkował sobie Damaszek. Kolejnym królem był Salomon, syn Dawida. Panował on od 965 do 932 r. p.n.e. Nadal umacniał politykę państwa. W celu łatwiejszego zarządzania państwem podzielił Izrael na dwanaście okręgów. Za jego panowania całe państwo kwitło: rozwijał się handel, budowano kopalnie itp. Czasie rządów Salomona zbudowano również świątynię w Jerozolimie około 960 r. p.n.e. Była ona od tego czasu miejscem, gdzie przechowywano Arkę Przymierza oraz Dekalog. Jednak po śmierci Salomona w Izraelu pojawiły się konflikty. Mieszkańcy byli niezadowoleni między innymi ze zwiększania danin, udziału w pracach publicznych. Konsekwencją tych problemów był rozpad Państwa na dwa królestwa: na Judę, która leżała na południu Palestyny. Drugim królestwem był zaś Izrael położony na północy, który przetrwał do 721r. p.n.e.

„Koniec wieku XIX” – ciąg dalszy

Modlitwa również nie jest uniwersalnym środkiem do osiągnięcia szczęścia, a to z prostego powodu – poprzez patrzenie na zło świata niewielu już wierzy w Boga i Bożą Opatrzność. Wzgarda jest wg Tetmajera sposobem dla głupców, którzy gardzą tym, z czym nie potrafią sobie poradzić, co jest dla nich zbyt ciężkim brzemieniem do uniesienia. Rozpacz prowadziłaby tylko do samobójstwa, które pokazuje słabość jednostki, która nie potrafiła obronić się przed złem ją oataczającym. Walka ze światem jes porównana do walki mrówki z pociągiem – jest to walka ze z óry wiadomym wynikiem – człowiek nie może wygrać z życiem. Rezygnacja też jest według autora nietrafionym sposobem, ponieważ nie umniejszy cierpień. Wiara w życie po życiu jest nieewna, nie ma dowodów na jej istnienie, dlatego nie można sie opierać tylko na niej. Korzystanie z życia również nie da czlowiekowi pełni szczęścia, ponieważ ludzie zawsze pragną czegoś nowego, zawsze znajdują sobie nowe cele. Ostatnia zwrotka przynosi pytanie: „Cóż więc jest?” – autor pyta o sposób na życie, o sposób obrony przed złem tego świata człowieka końca wieku, więc również siebie samego. Niestety odpowiedzi na to pytanie, nie zna żaden z ludzi. Podmiot liryczny wypowida się w wierszu w imieniu całej ludzkości, jest reprezentantem pokolenia końca wieku, myslicielem, który szuka odpowiedzi na zasadnicze pytanie „Jak żyć, by być szczęśliwym?”. Dochodzi jednak do wniosku, że zło jest wszędzie, że szczelnie otacza człowieka, który nie może nic z tym zrobić, jest bezsilny, co pogłębia jego poczucie bezsensu.

Codzienna walka z własnym „ja”

Wokół pełno zła. Szatan kusi. A my musimy wybrać. Zgodzić się czy iść dalej własną drogą. Każdego dnia musimy podejmować decyzje. Na śniadanie zjeść kanapkę z serem czy z szynką, iść do dentysty czy nie, posprzątać czy pooglądać telewizor. Ciągle dokonujemy wyborów. I o ile te wybory nie wymagają on nas zbyt wiele zastanowienia, to są jeszcze wybory, których możną żałować przez całe życie. Impreza. Nowi znajomi, albo znajomi znajomych. Mają narkotyki. Namawiają do spróbowania. I co zrobić? Wiesz ile zła może wyrządzić jedna działka, może nawet zrujnować całe życie. Ale z drugiej strony jesteś ciekawy jak to jest być na haju. I co wybrać? Jeśli weźmiesz, możesz tego bardzo żałować, jeśli nie to albo będziesz dumny z siebie, albo będziesz miał wrażenie, że coś ci uciekło i chciałbyś przeżyć w życiu jedną noc „na haju”. Nic ci się nie układa, wszystko cię denerwuje, od jakiegoś czasu oddalasz się od znajomych. Nie masz na nic ochoty, siedzisz w domu i myślisz jaki jesteś beznadziejny. Odechciewa ci się życia. Zastanawiasz się nad jego sensem. Musisz wybierać „walczyć czy się poddać”. Jeśli walczysz to codziennie musisz pokonywać swoje złe humory, starać się wracać do normalnego życia, chcesz się nim cieszyć. Raz jest gorzej raz lepiej. Ale codziennie walczysz. Codziennie walczyć trzeba także ze swoim leniem. Czasami tak bardzo chcesz sobie poleżeć przed telewizorem a tu tyle roboty. „gdyby mi się tak chciało jak mi się nie chce”-myślisz. Ale w końcu jak mus to mus. Wstajesz i zajmujesz się tym, czym trzeba. Takich przykładów walki jest o wiele więcej i żeby opisać każdy trzeba by było spędzić noc przy komputerze albo i więcej. Nasze całe życie jest walką o utrzymanie się na powierzchni, nie zatracenie wartości, nie zboczenie na złą drogę. Szkoda tylko, że nie u każdego jest tak silnie zakorzeniona. Bo gdyby każdy walczył o siebie, może nie byłoby tylu zdesperowanych, bezdomnych, bezrobotnych, alkoholików

Indie

Indie to państwo „umiejscowione” na Dalekim Wschodzie. Rozwój osad w tym państwie, a dokładniej w dolinie Indusu datuje się na lata około 2500-1700 p.n.e. Mieszkańcy zajmowali się tam głownie uprawą takich roślin jak: jęczmień, pszenica oraz prawdopodobnie bawełnę. Posiadali także dobrze rozwinięte pismo. Około 1500r. p.n.e. ludy tej cywilizacji zostały podbite przez Ariów, dzięki ich dobrze rozwiniętej technice wojennej. W Indiach warstwy społeczne były podzielone na kasty. Najwyżej w hierarchii byli kapłani i wojownicy. Najniżej była ludność podbita, czyli osoby pochodzące z podbitych państw. Pośrodku zaś uplasowani byli wolni chłopi zajmujący się uprawą roli oraz rzemieślnicy. Jedną z głównych religii Indii był wedyzm, według którego czczono siły przyrody. Następnie religia ta przekształciła się w braminizm. W tej religii najważniejszym bogiem był Brahma. Głoszono, że to od niego zaczynało się życie. Przedstawiciele tej religii wierzyli w reinkarnację. Jeszcze inną religią był hinduizm, który później podzielił się na dwa odłamy: jeden czcił boga Wisznu, a drugi Śiwę. To były główne religie państwa indyjskiego.

Teatr

Z obchodów ku czci boga winnej latorośli- Dionizosa wywodzi się teatr. W czsie tych świąt organizowano pokazy teatralne. To w tym czasie rozwinął się dramat, który dzielił się na komedię i tragedię. Początkowo teatry budowano na terenach górzystych. Sama scena położona była najniżej zaś widownia zasiadała z trzech stron a każdy rząd miejsc umiejscowiony był coraz wyżej (miejsca widowni przypominały dzisiejsze miejsca w kinie). Miejsce gdzie siedziała widownia nazywano amfiteatrem. Wyróżniono również skene, czyli garderobę. W tym pomieszczeniu aktorzy przebierali się, ale także tu przechowywano rekwizyty. Bardzo ważną częścią teatru była orchestra. Na niej właśnie występował chór, który pełnił ważną rolę w pokazach teatralnych. Do wejścia na orchestrę przeznaczony był parodos. Aktorzy zaś występowali na proskenionie Pokazy teatralne odbywały się dwa razy w roku podczas świąt- Dionizji. Aktorami byli tylko i wyłącznie mężczyźni. To oni także grali role żeńskie- grali je najczęściej młodzi mężczyźni. Aktorzy występowali w kostiumach oraz maskach. Posiadali także buty na koturnach.

Wiosna

Wiosna to najpiękniejsza pora roku, kiedy świat roślinny budzi się do życia po zimowym spoczynku. To właśnie na wiosnę, gdy dzień robi się coraz dłuższy, czujemy się bardziej komfortowo. Na wsi wiosna to czas wytężonej pracy i dużych nakładów finansowych. To również czas siewu. Siew zaczyna się od przygotowania roli, czyli tak zwanych uprawek przedsiewnych, nawożenia i siewu roślin jarych. Terminy siewu tych roślin określa się według wierzeń a wyznacza go przylot bocianów. Po siewie roślin jarych zostają zabiegi pielęgnacyjne zarówno roślin ozimych jak i jarych. Zabiegi pielęgnacyjne to głównie zwalczanie chwastów, szkodników i chorób roślin. Po imieninach Zofii, kiedy przymrozki w naszym klimacie już nie występują, albo występują niezwykle rzadko przychodzi czas na siew roślin ciepłolubnych takich jak ogórek. Prace wykonywane wiosną na wsi trzeba wykonywać z dużą starannością i precyzją, bo to od nich będą zależały późniejsze plony. A wiadomo, że jeśli plon będzie mniejszy to i zyski zmaleją.

Zasada jednomyślności

W XV w pod wpływem nadawania przywilejów szlacheckich, król pozbył się prawa rządzenia wojskiem, nie mógł także zwoływać pospolitego ruszenia oraz nakładać nowych podatków bez zgody szlachty. Na terenach Polski zaczęły kształtować się sejmiki ziemskie. W przypadku zagrożenia wojną, król musiał wysłać wiadomość do wszystkich sejmików, które następnie musiały się zebrać i naradzić czy zgodzić się na prowadzenie owej wojny, następnie przedstawiciele sejmików z różnych terenów (posłowie) zbierali się w tzw. izbie poselskiej i ustalali wspólną wersję postanowienia, którą następnie przekazywali królowi. Obowiązywała tam zasada jednomyślności, wszyscy posłowie musieli być ze sobą zgodni. Pierwsze zebranie izby poselskiej miało miejsce w 1493r. Data ta jest uznawana za początek polskiego parlamentaryzmu. Powstał sejm walny, organ władzy w Rzeczpospolitej szlacheckiej. W jego skład wchodzili: król, senat (140 senatorów z Polski i Litwy) i izba poselska (170 posłów). Sejm zbierał się co dwa lata na sześć tygodni, a jego kadencja trwała sześć tygodni (stad niesprawność rządzenia w Państwie polskim).

Jesień

Wieś początek jesieni rozpoczyna już pierwszego września, kiedy to dzieci idą do szkoły. Dzień robi się coraz krótszy, zaczynają opadać liście. Ludność mieszkająca na wsi mówi, że robi się smutno, ponieważ w polach nie ma już łanów zbóż, ścierniska zostały już zaorane, a w polach została tylko szara ziemia po zbożach i rośliny okopowe.Zbiór roślin okopowych na wsi zaczyna się, gdy odlatują bociany. Rośliny okopowe to głównie ziemniak, burak cukrowy, pastewny i warzywa. Zbierane są one ręcznie, co jest mało przyjemne w jesiennych warunkach pogodowych. Jesień to nie tylko zbiór okopowych, ale i kukurydzy uprawianej na ziarno lub kiszonkę.Na jesieni wykonywany jest też siew roślin ozimych. Rolnicy w tej kwestii mają nawet swoje święto „Matki Bożej Siewnej”. Po tym święcie, które przypada na ósmego września, zaczynają się siewy jesienne ozimin, oczywiście o ile pozwala na to pogoda. Pod koniec jesieni rolnicy wykonują orki zimowe. Jesienią dzień jest krótki, a pogoda nie zawsze sprzyja rolnikom, dlatego też muszą oni włożyć wiele wysiłku i poświęcenia, aby z wszystkimi pracami zdążyć przed zimą.