Rekreacja

Pranie, sprzątanie, gotowanie, praca, nauka, to, tamto od czasu do czasu przychodzi na szczęście czas na odpoczynek. Czas wolny spędzamy na milion różnych sposobów. Może to być wypoczynek aktywny, na przykład jazda na rowerze lub rolkach, wspinaczka, żeglarstwo, albo wędrówki po górach. Możemy też w wolny wieczór wybrać się ze znajomymi na dyskotekę lub karaoke, albo na miejscu spróbować zapoznać kogoś nowego. Wielu ludzi uważa – i trudno zresztą nie przyznać im racji, że właśnie od tego, jak spędzamy nasz czas wolny, zależy to, kim tak naprawdę jesteśmy. Czekają na nas również takie atrakcje jak seanse filmowe w kinach, koncerty muzyki rozrywkowej lub poważnej, imprezy sportowe, na których możemy dopingować naszych ulubieńców. Możemy też czas wolny spędzić w zaciszu domowym, oglądając telewizję, grając w gry komputerowe, czytając książkę, albo zapraszając na wieczór uroczą młodą damę…. najlepiej oczywiście wieczór połączony z kolacją. Zawsze też możemy poleniuchować, czyli nie robić nic.

Starożytny Egipt

Starożytny Egipt położony był w północnej części Afryki wzdłuż rzeki Nil, która pełniła ogromna rolę w państwie. Pojawienie się osadnictwa na tym terenie datuje się od VI tysiąclecia p.n.e. Na żyznych glebach leżących przy brzegach rzeki Nil uprawiano: pszenicę, jęczmień, len, rośliny oleiste. Hodowano: muły, kozy, osły i owce. Egipt posiadał mało surowców mineralnych. Stanowiły je przede wszystkim: kamień budowlany, czyli: granit, wapień, piaskowiec bazalt. Także w południowej Nubii wydobywano: złoto. Miedź oraz srebro. W Egipcie sprawowano władzę despotyczną. Na czele państwa stał faraon, który uważany był nawet za boga ale z czasem uważano go za syna boga Ra. Tylko faraon decydował o sprawach państwa. On obsadzał urzędy, nadawał majątki, decydował o wojnie i pokoju. Był on także wspomagany przez kapłanów, urzędników i armię. Im zaś podlegali chłopi i niewolnicy. Chłopi byli podstawową częścią społeczeństwa. Ich zadaniem była uprawa roli podzielonej na działki w domenach królewskich. Jednak za uprawianie ziemi musieli oddawać na rzecz faraona część swoich plonów. Uczestniczyli również w pracach publicznych. Najniższa warstwą byli niewolnicy przeznaczeni do ciężkich prac.

Rzym – część 2

Rzym od III w. p.n.e. zaczął prowadzić wojny z Kartaginą. Wojny te nazywano wojnami punickimi. Dzielono je na trzy etapy- wojny. Pierwsza z nich miała miejsce w latach 264-241 p.n.e. Zakończyła się ona sukcesem Rzymian. W wyniku zawartego pokoju Rzym zyskał Sycylię a Kartagina musiała zapłacić wysoką kontrybucję. Druga wojna odbyła się w latach 218-202 p.n.e. Jej przyczyną był spór o Sycylię. W tej wojnie Kartagina dowodzona przez Hannibala odnosiła wielkie sukcesy. Armia kartagińska pustoszyła cały Półwysep Apeniński. W bitwie pod Kannami w 216r. p.n.e. Rzym odniósł klęskę. Jednak mimo tego Kartagina ostatecznie przegrała w 202 r. p.n.e. w bitwie pod Zammą. Kartagina znów musiała zapłacić Rzymianom dużą ilość pieniędzy oraz straciła posiadłości poza Afryką i własną flotę. Ostatnia wojna miała miejsce w latach 149-146 p.n.e. Wówczas to Rzym znów wygrał, a wódz rzymski nakazał zburzenie Kartaginy. Przyczyną tej decyzji mogła być obawa przed kolejnymi wojnami, jednak to było mało możliwe gdyż Kartagina była już bardzo słaba.

Start

Nie ma ani cienia wątpliwości – języki obce, a zwłaszcza język angielski są u nas zjawiskiem całkowicie powszechnym. Usłyszymy je wszędzie – na ulicy, w sklepie, na uczelni. Jeszcze parę lat temu wszyscy oglądali się, gdy usłyszeli jakiś obcy język, teraz mało kto zwraca na to uwagę. Coraz bardziej wzrasta liczba imigrantów, którzy pozostają w Polsce na stałe, znajdują tu pracę, zakładają rodziny. Niektórzy z nich asymilują się z łatwością i zaczynają używać języka polskiego, inni mówią w swoim języku ojczystym, lub po angielsku. Jest ich u nas coraz więcej z kilku powodów. Po pierwsze, mimo naszych narzekań, warunki życiowe naprawdę uległy u nas ogromnej zmianie. Polska staje się krajem atrakcyjnym dla inwestorów, wielu trzeźwo patrzących na życie ludzi twierdzi, że jest naprawdę świetnym miejscem na założenie własnego biznesu. Mieszkańcom żyje się lepiej i są otwarci na nowinki. Poza tym, dzieci od małego uczą się języków obcych. Sprawia to, że są bardziej otwarte na inne kultury, bardziej tolerancyjne, i nie mają problemów w przyszłości, gdy przyjdzie im porozumieć się z obcokrajowcem.

Zaludnienie

Urbanizacją nazywamy zespół przemian ekonomicznych, przestrzennych, społecznych i kulturowych, prowadzący do rozbudowy miasta, powiększania się jego obszarów, a także do wzrostu liczby ludności zamieszkałej dane miasto. Proces prowadzi ten do powstawania nowych miast i rozbudowy już istniejących, raz co za tym idzie do rozbudowy aglomeracji miejskich, łączenie się miast, powstawania megalopolis. Rozróżniamy cztery rodzaje urbanizacji: demograficzną, przestrzenna, społeczną i ekonomiczną. Urbanizacja demograficzna to wzrost liczby mieszkańców miasta poprzez przenoszenie się ludzi ze wsi do miast. Urbanizacją przestrzenną nazywamy powiększenie się przestrzeni miast oraz powstawanie nowych ośrodków. Urbanizacja ekonomiczna polega na zatrudnianiu ludności w zawodach innych niż rolnictwo a społeczna to przyjmowanie przez ludność miejskiego stylu życia. Przyczyny urbanizacji to rozwój przemysłu, który powoduje zwiększanie się liczby ludności miast, atrakcyjny rynek pracy, migracja ludnosci ze wsi w celu polepszenia warunków życia.

Tradycje a globalizacja.

Dzisiaj żyjemy w takim świecie, w którym granice nie są już przeszkodą ani dla przekazywania informacji, ani dla mieszania się kultur i wzajemnego przenikania się tradycji. Wielu ludzi cieszy się z tego i czerpie z takiego stanu rzeczy wiele korzyści. Jednak jest też spora grupa osób, które są przeciwne takim zmianom. Uważają one, że globalizacja niszczy rodzime kultury poszczególnych krajów, że wpływa ujemnie na wartość sztuki, która staje się coraz bardziej masowa. Cokolwiek by mówić na ten temat, wiadomo, że zmiany te są nieodwracalne. Jedyne co możemy zrobić, to starać się zachowywać nasze tradycje. Tak naprawdę, życie w wielkiej, globalnej wspólnocie nie musi być przeszkodą nie do pokonania. Z jednej strony, wszystko na świecie zaczyna się upodabniać do siebie, z drugiej jednak, możemy zwracać uwagę na swoją odrębność. Organizuje się przecież wiele festiwali, na których członkowie ogromnych wspólnot, takich choćby jak Unia Europejska, dzielą się nawzajem swoim dorobkiem kulturowym. Doceńmy takie inicjatywy.

Współczesność

Wieki XVIII i XIX w rozwoju biologii charakteryzowały się szczególną mnogością wszelkich syntez i teorii naukowych (popartych bardzo powszechnym juz eksperymentowaniem). W biologii nową formą poznania naukowego stały się w tym czasie wielkie podróże. Powstały pierwsze muzea gromadzące przywożone z podróży egzotyczne okazy roślin i zwierząt. Rozwijały się nowe dziedziny naukowe, między innymi systematyka, fizjologia i embriologia. W 1735 roku K. Linneusz – szwedzki przyrodnik i lekarz – ogłosił doniosłe dzieło „Systema naturae”(system naturalny), w którym przedstawił klasyfikację roślin i zwierząt, wprowadził nowoczesne nazewnictwo gatunków i jako pierwszy zaliczył człowieka do świata zwierząt. W 1779 roku J. Inngenhousz – holenderski lekarz i przyrodnik – udowodnił znaczenie światła i barwników zielonych w procesie asymilacji dwutlenku węgla, a także odkrył, że rośliny oddychają podobnie jak zwierzęta i człowiek. Do innych znanych i zasłużonych dla biologii należeli Pasteur, Darwin i Wallace.

Ludy Mezopotani

Ludy, które zamieszkiwały Mezopotamię dokonały dużych osiągnięć. Ich wynalazki są wykorzystywane do dziś. To oni jako pierwsi wynaleźli pismo, które początkowo składało się z piktogramów, czyli obrazków. Zaś w III tysiącleciu p.n.e. przekształcono je w pismo ideograficzne( pojęciowe). Materiałem pisarskim była miękka glina oraz trzcinowy rylec. Innym ich wynalazkiem było sporządzenie systemu miary i wagi. Jednostką długości był łokieć, a wagi talent( równy około 30 kg). Jako pierwsi stosowali też system dziesiętny i sześćdziesiętny. Opracowali również podstawy matematyki i astronomii. Stworzyli też kalendarz oparty na cyklu księżycowym. Rok według niego liczył 354 dni i posiadał 12 miesięcy. Babilończycy wynaleźli zegar słoneczny i podzielili dobę na 24 godziny, z których każda ma po 60 minut, a minuta zaś ma po 60 sekund. Takim systemem posługujemy się do dziś! Innymi osiągnięciami było wynalezienie przez Sumerów brązu. Również Hetyci zaczęli produkować żelazo. Ponadto udoskonalono narzędzia rolnicze, np.. pług. Także jeszcze wynaleziono koło, które znalazło wykorzystanie zarówno w transporcie jak także przy wyrobie naczyń.

Stereotypy

W Polsce od lat występuje wiele stereotypów. Są często one uwarunkowane wydarzeniami historycznymi, dlatego działają niekiedy tylko w obrębie naszego kraju. Jakie to stereotypy? Zwykle dotyczące różnych narodowości. Na przykład, przeciętnemu Polakowi Niemiec kojarzy się negatywnie, z grubiańskim piwoszem. Niemki według nas są brzydkie, bardziej lubimy Włochów i mieszkańców Hiszpanii. Rosjanie to złodzieje, nieroby i alkoholicy, Francuzi to ludzie zbyt delikatni i przewrażliwieni. O Polakach też funkcjonuje wiele stereotypów, niestety często niepochlebnych. Musimy pamiętać, że stereotypy to niejednokrotnie bardzo krzywdzące i nieprawdziwe opinie, opierające się na uprzedzeniach. Zazwyczaj nawet nie wiemy, z czego wynikają, ale mimo tego podchodzimy do ludzi, o których mówią z odpowiednim nastawieniem. Nie powinno tak być. Stereotypy mają bardzo ujemny wpływ na stosunki między narodami, prowadzą do nietolerancji, a czasem nawet, w skrajnych przypadkach, mogą stać się przyczyną agresji. Naszym wspólnym zadaniem jest dbanie, by stereotypy traktować z przymrużeniem oka. Wtedy wszystkim nam będzie żyło się lepiej.

Przyczyny

Powstawanie miast wynika z różnych przyczyn nazywanych czynnikami lub funkcjami miastotwórczymi. Należą do nich m.in. administracja państwowa, obronność, handel, transport, przemysł, kult religijny, oświata, kultura. Czynniki te zależą od czasów w których powstało miasto. W starożytności, czy średniowieczu miasta miały charakter grodów obronnych, pełniły funkcje administracyjne. Dziś funkcje administracyjne SA równie ważne (stolica państwa jest z reguły największym miastem na terenie danego kraju), jednak funkcje, które rozwinęły się nieco później, jednak są także ważne i mają duży wpływ na rozwój miast to przemysł, czy handel. Funkcje miast wiążą się także z kulturą i oświatą, istotne są także funkcje religijne, czy turystyka. Przykładem miasta, które pełni funkcję religijna jest np. Fatima, funkcje turystyczna – Kraków, Zakopane. Pierwotne czynniki miastotwórcze często są zupełnie inne niż rozwinięte później funkcje. Przykładowo, Kraków nie pełni już funkcji obronnej (jak kilkanaście wieków temu), nie pełni już tak ważnej funkcji administracyjnej (dawniej był stolicą, dziś nie). Jednak pełni obecnie inne ważne funkcje. Miasta dostosowują się do rozwoju i nowych warunków poprzez zmianę swoich funkcji na nowe.

Otwartość na świat.

To nie są mity, a prawda. Ludzie, którzy znają dobrze Jasik język obcy, są bardziej tolerancyjnie, otwarci na inne kultury. Mają też większą chęć podróżować, zwiedzać różne zakątki świata i spotykać nowe osoby. Znika wtedy bariera, która nie pozwala nam nawiązać kontaktu z kimś, kto nie mówi tak jak my, czy inaczej się zachowuje. A przecież takie doświadczenia bardzo nas wzbogacają! Jeżeli mówimy tylko w swoim języku, bądź mówimy w języku obcym niepewnie, trudno jest nam przełamać się w rozmowie z obcokrajowcem. Nawet zapytani na ulicy o jakąś prosta sprawę gubimy się, język nam się plącze i z porozumienia nici. Dlaczego tak jest? Większość z nas boi się wyśmiania w przypadku pomyłki językowej, obawia się, że zostanie źle zrozumiany, lub nie zostanie zrozumiany w ogóle. Ten lęk przed porażką sprawia, że wolimy w ogóle się nie odzywać, bądź udawać, że w ogóle nie rozumiemy, o co pytającemu chodzi. By nie dopuścić do takich sytuacji, podszlifujmy naszą znajomość języków obcych. Na pewno przyda nam się w życiu, oraz poszerzy nasze horyzonty.

Higiena

Kiedy już się obudzimy, zazwyczaj wyglądamy koszmarnie. Nasze włosy leżą w totalnym nieładzie, w buzi często czujemy niesmak, a gdy spoglądamy w lustro, najchętniej zanurzylibyśmy się z powrotem pod kołdrą. Cóż, najwyższa pora na poranną higienę. Bierzemy prysznic lub płuczemy twarz, myjemy zęby, w zależności od indywidualnych potrzeb i upodobań stosujemy całą setkę różnych kosmetyków pielęgnacyjnych, jakieś perfumy, w końcu – to dotyczy akurat kobiet, nakładamy makijaż godzina, druga, koniec. A to przecież jedynie początek. Zgodnie z tym, co nasze matki tłukły nam przez całe dzieciństwo, myjemy ręce przed każdym posiłkiem i po skorzystaniu z toalety. Zęby drugi raz wieczorem, a najlepiej jeszcze po każdym posiłku. Prysznic, jeśli wychodzimy z siłowni, albo wracamy z treningu lub po prostu mocno się spociliśmy. Jeśli znów wychodzimy wieczorem, ponownie makijaż, odpowiedni do stroju i okazji. A przecież trzeba to jeszcze z siebie zmyć. Co by nie mówić, w łazience spędzamy dziennie całkiem sporo czasu. Warto zatem postarać się, aby był to czas miło spędzony.

Grecja

Jednymi z pierwszych plemion zasiedlających państwo greckie byli Dorowie, Jonowie i Eolowie. Plemiona te skupiały się na Półwyspie Bałkańskim. Były tu górzyste, trudnodostępne tereny, które mogły chronić państwo przed najazdami innych plemion. To wszystko wywierało korzystny wpływ tworzeniu się nowych osad. Głównie hodowano tu owce oraz kozy i zajmowano się uprawą takich roślin jak: oliwki i winna latorośl. Początkowo państwie tym tworzono tzw. polis, czyli miasta-państwa. Najbardziej znanymi polis są: Ateny, Sparta, Korynt. Plis posiadało różną ilość mieszkańców, ale warto wspomnieć, że liczono wówczas tylko i wyłącznie mężczyzn. Polis było zwłaszcza wspólnotą obywatelską. Oznacza to, że najważniejsze decyzje w sprawie państwa podejmowali obywatele na specjalnych zgromadzeniach, które organizowano na placu publicznym, zwanym agorą. To obywatele decydowali o wojnie, budowie jakiś nowych budynków itp. Jednak w takich zebraniach uczestniczyli w pierwszych okresach wyłącznie posiadacze własnych gospodarstw i to oni mieli szczególny wpływ na politykę.

Ogólnie

Sieć osadnicza jest to zagospodarowanie terenów na które składają się różnego rodzaju osiedla, które są połączone różnymi drogami umożliwiającymi komunikację. Właściwe zagospodarowanie terenami, odpowiednie połączenie miast to podstawa polityki wewnętrznej każdego sprawnie funkcjonującego państwa. Elementem sieci osadniczej jest wieś, jednostka osadnicza zamieszkała przez ludność, która zajmuje się głównie rolnictwem. Charakterystyczną cechą wsi, jest obecność budynków gospodarczych. Miasta to jednostka intensywnie zabudowana, którą zamieszkują ludzie nie zajmujący się rolnictwem. Aby jednostka otrzymała prawa miejskie musi spełniać ustalone kryteria, które określają odpowiednią liczbę ludności, właściwy rodzaj zatrudnienia (w branżach przemysłowych lub usługowych) czy też wygląd zabudowań. Miasta przybierają różne formy, tj. zabudowania przestrzenne. Aglomeracja, jedna z form, to skupiska większych i mniejszych miast które są powiązane funkcjonalnie i komunikacyjnie. Do tej formy należą aglomeracje monocentryczne (dominujące miasto jest otoczone mniejszymi, zależnymi od niego) oraz aglomeracje policentryczne (kilka położonych obok siebie miast o podobnych funkcjach i wielkości). Oprócz tego wyróżniamy jeszcze metropolie (miasta o znaczeniu międzynarodowym) oraz megalopolis (rozwijające się aglomeracje integrujące się ze sobą).

Henryk Walezy

W 1572r. Zygmunt August, ówczesny król Polski umiera bezpotomnie. Wtedy właśnie zapoczątkowano nowy system wyboru króla – wolne elekcje. Króla wybierano zawsze po śmierci poprzedniego władcy. W tym czasie panował okres bezkrólewia i na jego czas władcę zastępował prymas zwany interrexem. Aby dokonać wyboru nowego króla zwoływano sejmiki. Okres bezkrólewia był stanem wyjątkowym w państwie. W tym czasie obowiązywały w kraju zaostrzone przepisy: nie można było prowadzić walk a nawet mieć przy sobie broni. Ustalano listę kandydatów, następnie każdy kandydat przedstawiał swoje zdanie. Wybór składał się z trzech etapów: z sejmu konwokacyjnego (ustalano na nim termin elekcji),wolnej elekcji (wybierano króla) oraz sejmu koronacyjnego(koronowano króla). Nowy król musiał podpisać dwa dokumenty: Pacta conventa (obietnice które złożył będąc kandydatem) oraz artykuły henrykowskie (zbiór najważniejszych przywilejów szlacheckich, których król zobowiązywał się przestrzegać. Jego najważniejszym punktem był punkt ostatni: szlachta ma prawo buntować się przeciwko królowi w przypadku gdy zrobi on cos niezgodnie z przyjętymi zasadami i przywilejami.).Pierwszym królem elekcyjnym został Henryk Walezy.

Śmierć na Ziemi

Po pierwsze, należałoby dokładnie obliczyć, jak duża jest ludzka populacja. Wiadomo powszechnie, że jest to liczba sześciu miliardów. Pewna londyńska organizacja zajmująca się tematem zgonów wśród ludzi ustaliła, że rocznie umiera dziewięć osób na tysiąc. Z tego wychodzi prosty rachunek, że dziennie ginie mniej więcej koło stu pięćdziesięciu tysięcy ludzi, mniej więcej dwie osoby na sekundę. Oczywiście należy uwzględnić w tym rachunku, że w ciągu dnia może wydarzyć się katastrofa, trzęsienie ziemi, tsunami lub tragedia spowodowana przez człowieka, taka jak wypadek, karambol na drodze czy chociażby atak terrorystyczny. Zdarzają się także dość często epidemie.Od początku lat dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku na całym świecie średnia śmiertelność zmalała o dziesięć procent. I jest to niestety tylko przybliżona statystyka, która ukrywa kontrast między bogatą społecznością i biedną. Przykładowo roczna śmiertelność w Japonii wynosiła o trzydzieści procent mniej na tysiąc osób niż średnia światowa. Ale za to w Afryce Środkowej często dwukrotnie przekracza ona średnią światową i to nie tylko i wyłącznie z powodu zgonów spowodowanych AIDS.

Język angielski w szkołach.

Jako, że język angielski jest najbardziej powszechnie używany, i pozwala na porozumienie się z ludźmi z wielu różnych krajów, to właśnie jego uczą się dzieci już od maleńkiego. Od kilku lat trwa istne szaleństwo na tym punkcie. Już niemowlęta oswaja się z brzmieniem tego języka, puszczając im do słuchania angielskie kołysanki. O ile jednak takie działania można uznać za przesadę, o tyle nikogo już dziś nie dziwi nauka angielskiego w przedszkolach. Zazwyczaj jest to poznawanie języka przez zabawę: śpiewanie piosenek, uczenie się wierszyków, szykowanie krótkich przedstawień. Podobnie wygląda nauka w pierwszych klasach podstawówki. Opinie na temat tych metod są podzielone. Ich przeciwnicy twierdzą, że dzieciom robi się mętlik w głowie, zamiast dostarczać im usystematyzowane wiedzy. Na przykład, co z tego, że śpiewają piosenkę, skoro mylą co trzecie słowo, i nawet nie wiedzą, o czym śpiewają? Z drugiej strony, trudno takie maluchy uczyć gramatyki i skomplikowanych słówek. Zwolennicy takiej nauki uważają, że warto by dziecko miało jakikolwiek kontakt z językiem, by się „osłuchało” z nim. W starszych klasach uczy się już tradycyjnie, a poziom jest bardzo zróżnicowany.

Znajomi fałszywi

Jak na świecie jest dobro i zło to są także znajomi szczerzy i nieszczerzy. Ci pierwsi zasługują na to, by być ich przyjacielem. Ci drudzy nawet nie wiedzą co to znaczy być przyjacielem. Na co dzień stykasz się z różnymi ludźmi. Rozmawiasz z nimi, żartujesz, spędzasz czas. Rozstając się z nimi stwierdzasz, że są nawet okej. A co oni myślą? Mimo, że się z tobą spotykają, to tak naprawdę mogą wcale za tobą nie przepadać. Ledwo odejdziesz na krok, a już plotkują o tobie z inną osobą „Bo on/ona to jest taka i taka/ taki i taki”. Zaufać osobie, którą mało znasz jest bardzo ryzykowne, bo na drugi dzień, każdy możne znać twój sekret. Kontakt z taką osobą musi być powierzchowny. Bo jeśli ona nie liczy się z twoimi uczuciami, to co to za przyjaciel. Taka osoba nie umie nim być. Traktuje cię nie na serio, więc ty ją też. Na ludzi trzeba uważać Nie można zapomnieć jeszcze o jednej zagrywce tych fałszywych znajomych. Jak jest z tobą to wszystko „cacy cacy”, mówi, że jesteś jej najlepszą przyjaciółką, że co ona by bez ciebie zrobiła i że bardzo jej pomagasz, a za kilka dni dowiadujesz się, że obgadywała cię razem z innymi „pseudokoleżankami” i nagle coś cię kuje w serce. ” Po co dawać coś z siebie ludziom, skoro oni nie potrafią tego docenić”. Denerwuje cię to, że osoba, która jeszcze niedawno mogłaby być materiałem na super kumpla/ kumpelę tak się zachowała. Trochę boli, ale nie można się za bardzo przejmować bo i po co. Nie warto Nie można pominąć jeszcze takich ludzi, którzy są mili, bo coś chcą. Kumplują się z tobą, bo kogoś znasz, albo coś masz. Nie za to kim jesteś. Przykre, ale prawdziwe Ludzie potrafią być podli. W doborze przyjaciół trzeba naprawdę bardzo uważać, żeby nie przejechać się na osobie, która nawet nie wie jaka/i jesteś. Nie pozwól się ranić osobą, które nawet nie zasługują na minutę rozmowy z tobą.

Gdzie możemy poznawać polskie tradycje?

Nie ma wątpliwości, że wśród nas znalazłoby się wiele osób, pragnących poznać nasze tradycje. Niejedną osobę odstraszają nieciekawe formy proponowane przez niektóre muzea. Lekcje historii czy kultury kojarzą się nam nierzadko ze szkolnymi czasami, kiedy to, zagrożeni złą oceną musieliśmy z wymuszoną uwagą śledzić nudne wystawy. Zdarzało się nawet niekiedy, że eksponaty były niepodpisane, nieuporządkowane. Wizyta w takim muzeum była dla wielu dzieci udręką i zaraz po wyjściu z niego wszystko wylatywało im z głowy. Pora, by przełamać takie stereotypowe myślenie. Zwiedzanie wcale nie musi być nudne. Po pierwsze, dzisiejsze muzea w dużej przewadze są bardzo nowoczesne. Ciekawy dobór eksponatów, atrakcyjny wystrój sal, często towarzysząca wystawie muzyka – to wszystko sprawia, że wszystkie nasze zmysły są poruszone, i łatwiej zapamiętujemy niezbędne informacje. Ogromną popularnością cieszą się muzea interaktywne, gdzie obejrzymy filmy, posłuchamy muzyki, obejrzymy zdjęcia. Oprócz muzeów, czekają na nas liczne domy kultury, organizujące nie tylko wystawy, ale też liczne imprezy okolicznościowe dla całych rodzin, pikniki, na których możemy poczuć się jak, np. Rzeczpospolitej sarmackiej i wiele atrakcyjnych happeningów.

Tradycyjne święta

Na pewno możemy do nich zaliczyć na przykład Wigilię Bożego Narodzenia. Każdy, kto choć raz spędzał wigilię za granicą z pewnością pamięta swoje rozczarowanie. Nigdzie poza Polską nie ma takiego klimatu. Kto z nas nie wspomina z sentymentem wigilijnych pierogów z grzybami, smażonego karpia i pierniczków, zdobionych pięknie kolorowym lukrem. Komu wigilia w dzieciństwie nie kojarzyła się właśnie z dwunastoma postnymi potrawami, siankiem pod obrusem, czy talerzem oczekującym cierpliwie na nieznajomego gościa? Tych wszystkich wspaniałych obyczajów, sprawiających, że czujemy się jak w bajce, na próżno by szukać w innych krajach. Tam święta spędza się ze znajomymi w knajpie, czy na zakupach w ogromnych centrach handlowych. Z pewnością jest to bardziej nowoczesne, ale czy nie warto spędzić tych chwil w spokoju, w gronie tych, którzy są nam najbliżsi? Z podobnym namaszczeniem celebrujemy w Polsce święta Wielkiej Nocy. Szykujemy święconkę, zdobimy ją zielonymi gałązkami. Dzieci uwielbiają barwić pisanki, dekorować stół, pleć palmy na Niedzielę Palmową. W Wielką Sobotę pracowicie lukrujemy tradycyjne baby. Naprawdę warto poświęcić trochę więcej czasu – przyniesie to wiele radości nam i naszym bliskim.

Leopold Staff – „Deszcz jesienny”

Tematem wiersza jest deszcz dzwoniący o szyby, który stwarza nastrój melancholii, przygnębienia i znużenia. Podmiotowi lirycznemu towarzyszą właśnie takie odczucia. Nie potrafi on jasno określić przyczyny swojego smutku, jest jakby obok świata w którym żyje, pogrążony w otchłani smutku i znużenia, która nim zawładnęła. Zdaje sobie sprawę, że zmarł ktoś dla niego bliski, ale nie potrafi sobie przypomnieć kto to był. Później staje się wnikliwym obserwatorem świata dostrzega zło, które go otacza. Mówi o śmierci nędzarza, który zmarł, ponieważ nikt na cza snie wyciagnął do niego ręki, o pożarze, który dotknął biedną rodzinę i w którym zginęły dzieci. Metaforycznie mówi, że do jego ogrodu, czyli duszy, dostał się szatan, i pozostawił w niej tak duże spustoszenie, że sam przeraził się tym, co zrobił. Smutek panujący w duszy podmiotu lirycznego jest podkreślany przez miarowo, jednostajnie padający deszcz. Wszędzie jest szaro, ponuro i sennie. Wiersz ten jest warty uwagi ze względu na miarowy, melodyjny i nad wyraz rytmiczny refren. Jednostajność rytmu refrenu podkreśla nudę i znużenie panujące w świecie przedstwaionym Wiersz ten wyróżnia się z twórczości Staffa, który nie ulegał nastrojom dekadentyzmu, nie wykazywał tendencji schyłkowych, a cała jego twórczość ma zupełnie inny charakter.

Język angielski na studiach.

Wydawać by się mogło, że na najważniejszych uczelniach w Polsce, takich jak na przykład Uniwersytet Warszawski, studenci powinni mieć zapewniony dostęp do najlepszych wykładowców z każdej dziedziny, zwłaszcza tak ważnej, jak język obcy. Tymczasem większość studentów dużych uczelni bardzo narzeka na poziom proponowanych im lektoratów, zwłaszcza jeśli chodzi o język angielski. Co jest powodem tego niezadowolenia? Okazuje się, że można wymieniać długo! W pierwszej kolejności studentom nie podoba się niski poziom nauczania. Na początku robią specjalne testy poziomujące, by wiedzieć, jaki poziom wybrać. Jednak testy te widocznie nie są układane najlepiej, bo do grup wielokrotnie trafiają osoby o diametralnie różnych umiejętnościach. Inna sprawa, że koledzy z różnych grup, rozmawiając między sobą, dowiadują się, że w obu grupach tak naprawdę robi się mniej więcej to samo. Po drugie, irytujące są podręczniki. Zwykle to stare, nudne, obszerne książki, nie mające nic wspólnego z nowoczesnymi podręcznikami, które przecież są i łatwiej dostępne, i ciekawsze. Zarzuty można by mnożyć długo. Czy studenci nie zasługują na więcej?

Filozofia

To w starożytnej Grecji nastąpił rozwój filozofii. Najbardziej znani do dziś filozofowie pochodzą właśnie z tego państwa. Jednym z nich był Plato., innym zaś Tales z Miletu. Głównie filozofowie starożytnej Grecji tłumaczyli zjawiska otaczającego nas świata, badali naturę człowieka. Tales uważał, że człowiek został stworzony z wody. Heraklit sądził , że z ognia. Demokryt, że z atomów. Innym filozofem jest Sokrates, który razem z Platonem głosił, że istnieją wartości stałe a także wartości niestałe, czyli liche. Platon dzielił świat na idealny i zmysłowy. Innym wybitnym myślicielem był Arystoteles- uczeń Platona. To on podzielił nauki na 3 grupy, wyodrębnił 3 prawidłowe i 3 nieprawidłowe ustroje polityczne. W państwie greckim pojawiły się także inne filozofie. Jedną z nich był epikureizm., czyli filozofia mówiąca, iż należy cieszyć się życiem, korzystać w pełni z jego uroków, dążyć do przyjemności. Drugim kierunkiem jest stoicyzm, który nakazywał praktykować wyłącznie cnotę i zachowanie całkowitej harmonii w duchu.

Spożywanie posiłków

Spożywanie posiłków to jedna z najprzyjemniejszych spośród wykonywanych przez nas codziennie czynności. Tym bardziej, że czynność tę powtarzamy kilka razy w ciągu dnia. Najpopularniejszymi posiłkami są oczywiście śniadanie, obiad i kolacja. Według specjalistów od żywienia, najważniejszym naszym codziennym posiłkiem wcale nie jest obiad, ale tak naprawdę śniadanie. To ono dostarcza nam sił na cały dzień. Również według specjalistów, najlepiej jest kolacji w ogóle nie jeść, a jeśli już, to przed godziną osiemnastą. Oczywiście, kto by się tam ich słuchał – w końcu to nie oni rezygnują w ten sposób z przyjemności dla podniebienia. Jeśli chodzi o dzieci, to hierarchia posiłków jest zupełnie odwrotna. Tutaj rządzą przede wszystkim drugie śniadanie, czyli spożywany przed południem lunch, oraz podwieczorek, podawany z reguły koło godziny piętnastej. Podwieczorek to tradycyjnie coś słodkiego, ewentualnie inny ulubiony dziecięcy przysmak. Na drugie śniadanie możemy natomiast podać słodką drożdżówkę.

Renesans

Na czasy renesansu aż do oświecenia ( od XVI do połowy XVIII w.) przypada ogromny postęp w poznawaniu otaczającego świata: obserwacje uzupełniane były coraz częstszymi eksperymentami. Na nowe tory pchnął wówczas medycynę A. Vesalius – w XVI wieku przedstawił on pracę, w której już znacznie dokładniej niż Galen opisał budowę ciała człowieka. Około 1590 roku bracia A. i J. Jansen z Holandii skonstruowali pierwszy mikroskop. W 1628 roku angielski lekarz W. Harvey przedstawił cały obieg krwi u człowieka i wyjaśnił pracę naszego serca. W 1680 roku A. Leeuwenhoek, holenderski handlarz suknem, pasjonujący się konstruowaniem i ulepszaniem mikroskopów, zaobserwował w kropli wody pierwotniaki, krwinki czerwone, plemniki i nazwał je wymoczkami. W 1693 roku angielski botanik i zoolog J. Ray po raz pierwszy podał definicję gatunku. W XVII wieku założone pierwsze towarzystwa naukowe ( np. w 1662 r. Królewskie Towarzystwo Naukowe w Londynie) i rozpoczęto wydawać czasopisma naukowe. Człowiek renesansu zrobił bardzo dużo dla biologii.

Mezopotamia

Mezopotamia była państwem, które powstało i zostało zasiedlone w VI i V tysiącleciu p.n.e. Państwo to leżało nad dwiema głównymi rzekami: Tygrysem i Eufratem. Korzystne warunki naturalne państwa pozwoliły na rozwój rolnictwa i budowę pierwszych miast-państw. Najbardziej znanymi z nich są: Babilon, Nippur, Uruk, Ur oraz Aszur i Niniwa. Prawdopodobnie około połowy IV tysiąclecia p.n.e. na tereny Mezopotamii przybyli Sumerowie, którzy stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację. Budowali oni liczne miasta-państwa. W miastach budowali wielopiętrowe świątynie. Przypominały one piramidę o takim ściętym kształcie. Były to zigguraty. Pełniły one wiele funkcji: obserwowano w nich zjawiska astronomiczne, magazynowano żywność. Były one także budynkiem sądu. Sumerowie udoskonalili system irygacyjny dzięki czemu uzyskiwali dość duże zbiory. Wynaleźli także koło, które usprawniło transport. Około 3000 roku p.n.e. wynaleźli koło garncarskie, dzięki któremu ulepszono wyroby naczyń. To oni również prawdopodobnie wynaleźli brąz z którego wyrabiali narzędzia i broń. Jednak z czasem do Mezopotamii przybywały inne ludy, które powoli zaczęły zdobywać przewagę nad Sumerami.

Narzędzia

Wiele dziś używanych narzędzi zostało wynalezionych przez ludy państw Indii i Chin. Pług, papier, porcelana to przedmoty wynalezione przez Chińczyków. Druk, papierowe pieniądze to kolejne wynalazki tych cywilizacji. Chińczycy jako pierwsi korzystali podczas wojny z gazów trujących a także z prochu strzelniczego. W Indiach stworzono cyfry używane do dziś pod nazwą cyfr arabskich. Oni stworzyli grę w szachy. Rozwinęli takie nauki jak: matematyka i medycyna. Podziw do dziś budzi wybudowanie w Chinach Wielkiego Muru Chińskiego, którego długość sięga nawet 6300 km. Godnym podziwu jest również wynalezienie porcelany, która jest używana do dziś. To Nielaba wynalazek bo do jego wyprodukowania potrzebna jest temperatura aż około 1200 stopni Celsjusza. To było ich sekretem przez wiele, wiele lat. To także Chińczycy jako pierwsi stosowali ropę naftową i gaz ziemny jako paliwo. Stworzyli pług, który ułatwiał prace na roli. To Chińczycy znali też metody, dzięki którym wytapiano brąz. Te wszystkie wynalazki świadczą o niezwykłych możliwościach tych ludów. Ich wynalazki przyczyniły się głownie do rozwoju techniki, a zarazem ułatwiały życie.

Rozwój

Charakterystyczną cechę wieku XX i współczesności stanowi szybki rozwój dziedzin zajmujących się poziomem komórkowym układów żywych: przede wszystkim biochemii ( między innymi dzięki możliwości śledzenia procesów chemicznych zachodzących w organizmach przy wykorzystaniu metod izotopowych) oraz dziedzin ponadorganizmalnych – głównie ekologii ( m.in. Dzięki rozwiniętej analizie matematycznej). W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat wyjaśniono teżna przykład molekularne podłoże dziedziczenia ( m.in. prace Watsona i Cricka oraz Nirenberga). To jednak nie wszystko. Stworzono nowe dyscypliny, takie jak transplantologia – pierwszych przeszczepów dokonał amerykański chirurg Murray, inżynieria genetyczna – podwalinami były prace Arbera i Smitha, a także biotechnologia, mikrochirurgia i inne. Miarą postępu w badaniach przyrodniczych są zmiany, którym podlegało jedno z podstawowych narzędzi badawczych w biologii – mikroskop. Obecnie jest już wiele urządzeń służących do badań i odkrywania coraz to nowych faktów dotyczących biologii, choć stoi ona obecnie na wysokim poziomie, co dzień dowiadujemy się o różnych ciekawych aspektach tej dziedziny nauki.

Początki długiego konfliktu

Krzyżaków sprowadził do Polski Konrad Mazowiecki w 1226r. Jego celem było nawrócenie pogańskich Prus. Zakon Krzyżacki dostał ziemię Chełmińską. Podbił on Prusy, tworząc silne państwo. Na początku XI w silnie się rozwija. W 1308r zdobywa pomorze. W zdobyciu Gdańska sprzyjała następująca okoliczność: Gdańsk był oblężony przez Brandenburgię. Pomoc w wyzwoleniu stała się dla Zakonu pretekstem, jednak po wyzwoleniu miasta zajął je osobiście. Za panowania Kazimierza Wielkiego dochodzi do konfliktów i procesowania pomiędzy Zakonem a państwem Polskim. Aby Polska była bezpieczna król utworzył unię polsko-litewską (w 1385r.). W latach 1454-1466 wojska polsko-litewskie walczą z zakonem Krzyżackim. Wojnę tą nazwano wojną trzynastoletnią. Jej przyczynami były między innymi: niezadowolenie mieszkańców ziem poddanych władzy Zakonu, ograniczenie handlu przez wprowadzenie wysokiego cła pomiędzy terenami krzyżackimi a polskimi, wysokie podatki nakładane na szlachtę. Dochodzi do wielu bitew, m. in. pod Świecimiem (1462r.),na Zalewie Wiślanym (1463r.). W 1466r. podpisany zostaje drugi pokój Toruński. Polska odzyskuje pomorze Gdańskie, Warmię oraz Żuławy wraz z Malborkiem. Prusy Książęce stają się lennem polskim. W 1519-1521r. dochodzi do kolejnej, ostatniej już wojny polsko-krzyżackiej, która kończy się zwycięstwem Polaków. W1525r. zostaje podpisany hołd pruski na mocy którego państwo krzyżackie ulega sekularyzacji i przechodzi na luteranizm. Ziemie zakonne w razie śmierci potomka miały zostać przyłączone do Polski.

Znajomi prawdziwi

Dzisiejszym światem rządzi obłuda i kłamstwo. Trzeba pociemniać, żeby osiągnąć swój cel. „Po trupach do celu”. Dobrze jednak, że nie wszyscy tacy są. Masz grupę ludzi, których się trzymasz. Spędzasz z nimi wolny czas, śmiejecie się, dobrze razem bawicie. Pamiętają o tobie, jak gdzieś idą i nie zostawią cię samego w domu na weekend. Nie wystawią cię do wiatru. Lubią cię za to, kim jesteś. Ale ktoś powie „zaraz”, przecież życie człowieka nie składa się tylko z zabawy. Co wtedy? Zostajesz sam? NIE. Prawdziwa „paczka” cię nie opuści. Wysłucha twojego problemu i pomorze ci go rozwiązać. Wesprze i podniesie na duchu. Będzie z tobą, kiedy będziesz tego potrzebował. Wyciągnie z dołku i pomorze się pozbierać po upadku. Ktoś cię obraża, obgaduje za plecami. Co robi prawdziwy przyjaciel? Wstawia się za tobą i nie będzie się wahać ani chwili, żeby cię obronić przed atakiem innych. Nie pozwoli, aby jego kumpla/kumpelę obrażano. Wie, że ty zrobiłbyś tak samo na jego miejscu Najważniejsze są szczere intencje. Jesteś tu nie możesz być tam. Jesteś z nami nie możesz być z nimi. Ufamy ci, szanujemy cię i jesteśmy z tobą. Nie zawiedź nas i bądź wierny tylko jednej stronie. Broń swoich racji i nie daj się zwieźć. Pokaż, że nie można cię złamać Jesteśmy drużyną. Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego.

Chłopi na roli

Folwark szlachecki jest to folwark pańszczyźniany, który opierał się na pracy chłopów pańszczyźnianych (chłop pracował za darmo dla szlachty, która w zamian go utrzymywała). Dawniej osadnictwo działało na prawie niemieckim. Chłopi otrzymywali ziemie do użytkowania ale musiał oddawać określoną ilość zebranych plonów szlachcie, reszta zostawała dla niego. W XV w wrócono do pracy pańszczyźnianej. Chłop pracował dla feudała. Był tanią siłą roboczą. Zabrano mu ziemię, w związku z czym nie pracował już na swoim terenie, tylko na tzw. folwarku szlacheckim który był własnością szlachty. Osoba która zakładała wieś (sołtys) wybierał na danym terenie najkorzystniejsze tereny i w ten sposób powstawały folwarki sołtysie. W czasach tych powstało wiele przywilejów ograniczających możliwości chłopów, powiększających potęgę szlachecką. Dzięki nim doszło do sytuacji w której chłop nie mógł opuścić wsi bez zgody pana, nie posiadał swojej ziemi. System ten doprowadził do potęgi ekonomicznej Polski. Rolnictwo pod wpływem przymusowej pracy rozwinęło się do tego stopnia iż Polska została nazwana spichlerzem Europy.

Ucieczka z labiryntu

W powszechnych projektach labiryntów jest pewna luka, dzięki której bardzo łatwo można wydostać się z każdego labiryntu, jednakże nie jest to najlepsza metoda. Może ona zaprowadzić każdego uwięzionego w labiryncie do wyjścia, a jest to mianowicie metoda „jednej ręki”. Idąc ciągle w jednym kierunku, nie zmieniając strony, w którą osoba skręca, można dojść do wyjścia. Chociaż jest to sposób niewątpliwie skuteczny, to jednak nie jest on najlepszym, jaki można obrać, ponieważ zajmuje zazwyczaj bardzo dużo czasu. Istnieje też metoda, która polegać ma na tym, że zawsze, gdy dochodzimy do rozgałęzienia, wybieramy dowolne wyjście. Jeżeli napotkamy ślepą ścianę, zawracamy. Jeżeli natomiast dojdziemy ponownie do tego samego rozgałęzienia, wybieramy drogę, którą wcześniej nie podążaliśmy. Jeżeli natomiast dojdziemy ponownie do tego samego rozgałęzienia, wybieramy jeszcze inną drogę, aż d skutku. Jeżeli nie zdublujemy jakiejś drogi, wtedy na pewno uda się wyjść z labiryntu. Na początku XX wieku amerykańscy wojskowi zaczęli opracowywać pewien algorytm, który miał być bezbłędnym sposobem wyjścia z labiryntu. Kiedy naukowcy skończyli swoje badania okazało się, że jest to identyczna metoda, która została podana powyżej.

Autorytety

Dorastasz. Nie pojmujesz jeszcze do końca wszystkiego, dopiero poznajesz, a oni już każą ci być kimś. Oczekują konkretnego zachowania i konkretnej osobowości. Ale ? Przecież jeszcze nie wiem kim jestem, kim chce być. „opiero się uczę życia. Pozwólcie się odkryć.” Obserwując można wiele się nauczyć. Patrząc na świat szeroko otwartymi oczami. Widzimy co się dzieje. Dostrzegamy, co robią ludzie. Właśnie. Co robią? Jedni działają dla innych, drudzy siedzą w domu przed telewizorem i wciskają tylko kolejne guziczki, żeby zmienić kanał. Jednym słowem nic nie robią. Autorytet- człowiek, którego czyny budzą ogólny podziw. Ma odwagę do działania. Nie siedzi z założonymi rękoma i czeka aż ktoś pomoże bliźniemu za niego. Sam to robi. Ale nie chodzi tu tylko o postawę wobec innych. Liczy się też postępowania z samym sobą. Walka z własnym wnętrzem. Pokonywanie trudności. Autorytet to taka osoba, która swoim postępowaniem daje dobry przykład innym. Pokazuje, co można robić, żeby było lepiej. Na podstawie jego zachowania, można nauczyć się jak postępować z samym sobą. Kto może być autorytetem? Mama, Babcia, Dziadek, Tata, Ksiądz, Nauczyciel, Sąsiadka, Znana osobistość. Każdy, kto robić coś dobrego, coś co wzbudza podziw. Zachęca do naśladowania. Niekoniecznie wprost. Oczywistym jest, że człowiek ten robi dobrze. Posiada nieograniczoną moc, siłę, energię i zapał do działania. Swoją postawą obywatelską budzi w niektórych tą iskierkę, potem rozpala coraz większy ogień, aż ta osoba sama zacznie coś robić. Będzie naśladować działania wzorca. Aż w końcu, kiedyś sam staje się wzorcem dla kogoś, godnym podziwu, uznania. Ważne jest, żeby dawać dobry przykład innym. Swoimi działaniami zachęcać. Dodawać odwagi do działania. Pokazywać jak niewiele trzeba, aby komuś pomóc. „A skoro on/ona tak może to ja też!” Szególnie takich wzorców potrzebuje młodzież. Nie ma wyrobionego systemu wartości, cały czas poszukuje siebie. Potrzebny jest ktoś, kto nakieruje, pokaże którą drogę wybrać i ułatwi ten trudny wiek. Bo gdy się wie, kim się jest, gdy zna się własną tożsamość to wiele łatwiej wszystko zrozumieć i wyciągać odpowiednie wnioski.

Zagrożenia gleb

Innym, bardzo ważnym dla ludzkości problemem, są zagrożenia gleb. Największy wpływ na stan gleb mają śmieci i różnorodne odpady: stałe i płynne. Niedaleko kopalń powstają hałdy. Są to na przykład skały wydobyte w celu odsłonięcia głębiej położonych pokładów węgla kamiennego i brunatnego. Hałdy mogą także być tworzone przez żużel i popioły z palenisk elektrowni lub hut oraz przez osady z oczyszczalni ścieków. Szkodliwe dla gleb stają się też kwaśne deszcze, które uwalniają pewne trujące substancje. Każdy z nas jest producentem wielu śmieci, na przykład pustych opakowań, starego sprzętu AGD i RTV. Z reguły powinny one być składowane w specjalnie przystosowanych do tego miejscach, czyli na wysypiskach śmieci. Jednak nie zawsze tak się dzieje. Ludzie tworzą „dzikie” wysypiska w lasach, nad rzekami itp. Sami wtedy niszczą środowisko w którym żyją, choć nie zawsze zdają sobie z tego sprawę. Niektórzy są aż tak bezmyślni, że wyrzucają w lasach stare akumulatory, zużyte baterie lub choćby stare termometry rtęciowe. Zawarte w tych przedmiotach szkodliwe substancje zatruwają całe środowisko: glebę, wodę, rośliny i zwierzęta. Zostaje także skażona woda używana do picia. W dzisiejszych czasach bardzo trudno jest, wychodząc na spacer, leżących na ziemi różnego rodzaju śmieci, mimo iż służby porządkowe cały czas aktywnie pracują.

Globalne ocieplenie

Gazy znajdujące się w atmosferze, takie jak dwutlenek węgla, metan oraz ozon, nazywane są gazami cieplarnianymi. Gdyby ich nie było, to średnia temperatura na powierzchni Ziemi wynosiłaby aż -20 stopni Celsjusza. Wymienione powyżej gazy przepuszczają promieniowanie słoneczne, które ogrzewa Ziemię. Jednak to samo promieniowanie odbite od lądów i oceanów nie jest już przepuszczane w całości przez gazy cieplarniane, dzięki czemu pozostaje ono przy powierzchni Ziemi. Podczas gdy gazów cieplarnianych jest zbyt dużo, to nadmiar ciepła nie wypromieniowuje w kosmos. Powiększa się wtedy temperatura na Ziemi, a zjawisko to jest nazywane efektem cieplarnianym, efektem szklarniowym albo globalnym ociepleniem. Od ponad wieku notowany jest stały wzrost ilości dwutlenku węgla w atmosferze, któremu towarzyszy ciągły wzrost średniej temperatury powietrza na Ziemi. Jeżeli taki stan się utrzyma, to w 2050 roku średnia temperatura może wzrosnąć aż o 2,5 stopnia Celsjusza. Ocieplenie się klimatu spowoduje stopnienie lodowców Arktyki i Antarktydy, podniesienie się poziomu mórz i oceanów, a to będzie przyczyną zalania przybrzeżnych lądów. Przesunięciu ulegną strefy klimatyczne w kierunku biegunów. Stepy i sawanny staną się pustyniami, a lasy przesuną się na północ lub na południe. Na ich miejscu powstaną właśnie stepy. Będzie to zabójcze dla ludności cierpiącej na suszę i głód, ponieważ uprawa roli stanie się całkowicie niemożliwa. Niewątpliwie największą przyczyną globalnego ocieplenia jest wzrost ilości dwutlenku węgla. Jest on spowodowany rozwojem przemysłu, motoryzacji oraz wycinaniem lasów równikowych, będących „płucami Ziemi”.

Zagrożenia atmosfery

Atmosfera jest to mieszanina gazów i aerozoli zwana także powietrzem. Jednym z naszych wrogów czyhających właśnie w atmosferze jest smog. Jego nazwa pochodzi od dwóch angielskich słów: smoke – dym i fog – mgła. Jest to ciężka, zalegająca nisko nad ziemią mgła nasycona dymem, czyli drobinkami sadzy, tlenkami węgla, siarki i azotu, cząsteczkami ropy naftowej oraz benzyny. Występuje on w dużych miastach, gdzie istnieje duży ruch uliczny oraz wokół dużych ośrodków przemysłowych. W atmosferze znajduje się także wiele toksycznych związków, które przez wiele lat odkładają się w organizmie człowieka. Jednym z nich jest azbest charakteryzujący się bardzo silnym działaniem rakotwórczym. W drugiej połowie dwudziestego wieku był on powszechnie używany przy robieniu pokryć dachowych. Pyły azbestu gromadzą się w drogach oddechowych; powodują one różne choroby, między innymi raka płuc. Dymy przemysłowe i spaliny samochodowe są przyczyną wad rozwojowych, które często objawiają się dużym pośledzeniem płodów. Pewne związki chemiczne pochodzące ze spalin uszkadzają układ nerwowy i mogą powodować zaburzenia psychiczne. Jak widać, szkodliwe substancje w atmosferze są bardzo szkodliwe dla ludzi, ponieważ jej zawartość pochłaniamy do wnętrza organizmu przy każdym wdechu.