Starożytny Egipt

Starożytny Egipt położony był w północnej części Afryki wzdłuż rzeki Nil, która pełniła ogromna rolę w państwie. Pojawienie się osadnictwa na tym terenie datuje się od VI tysiąclecia p.n.e. Na żyznych glebach leżących przy brzegach rzeki Nil uprawiano: pszenicę, jęczmień, len, rośliny oleiste. Hodowano: muły, kozy, osły i owce. Egipt posiadał mało surowców mineralnych. Stanowiły je przede wszystkim: kamień budowlany, czyli: granit, wapień, piaskowiec bazalt. Także w południowej Nubii wydobywano: złoto. Miedź oraz srebro. W Egipcie sprawowano władzę despotyczną. Na czele państwa stał faraon, który uważany był nawet za boga ale z czasem uważano go za syna boga Ra. Tylko faraon decydował o sprawach państwa. On obsadzał urzędy, nadawał majątki, decydował o wojnie i pokoju. Był on także wspomagany przez kapłanów, urzędników i armię. Im zaś podlegali chłopi i niewolnicy. Chłopi byli podstawową częścią społeczeństwa. Ich zadaniem była uprawa roli podzielonej na działki w domenach królewskich. Jednak za uprawianie ziemi musieli oddawać na rzecz faraona część swoich plonów. Uczestniczyli również w pracach publicznych. Najniższa warstwą byli niewolnicy przeznaczeni do ciężkich prac.

Start

Nie ma ani cienia wątpliwości – języki obce, a zwłaszcza język angielski są u nas zjawiskiem całkowicie powszechnym. Usłyszymy je wszędzie – na ulicy, w sklepie, na uczelni. Jeszcze parę lat temu wszyscy oglądali się, gdy usłyszeli jakiś obcy język, teraz mało kto zwraca na to uwagę. Coraz bardziej wzrasta liczba imigrantów, którzy pozostają w Polsce na stałe, znajdują tu pracę, zakładają rodziny. Niektórzy z nich asymilują się z łatwością i zaczynają używać języka polskiego, inni mówią w swoim języku ojczystym, lub po angielsku. Jest ich u nas coraz więcej z kilku powodów. Po pierwsze, mimo naszych narzekań, warunki życiowe naprawdę uległy u nas ogromnej zmianie. Polska staje się krajem atrakcyjnym dla inwestorów, wielu trzeźwo patrzących na życie ludzi twierdzi, że jest naprawdę świetnym miejscem na założenie własnego biznesu. Mieszkańcom żyje się lepiej i są otwarci na nowinki. Poza tym, dzieci od małego uczą się języków obcych. Sprawia to, że są bardziej otwarte na inne kultury, bardziej tolerancyjne, i nie mają problemów w przyszłości, gdy przyjdzie im porozumieć się z obcokrajowcem.

Współczesność

Wieki XVIII i XIX w rozwoju biologii charakteryzowały się szczególną mnogością wszelkich syntez i teorii naukowych (popartych bardzo powszechnym juz eksperymentowaniem). W biologii nową formą poznania naukowego stały się w tym czasie wielkie podróże. Powstały pierwsze muzea gromadzące przywożone z podróży egzotyczne okazy roślin i zwierząt. Rozwijały się nowe dziedziny naukowe, między innymi systematyka, fizjologia i embriologia. W 1735 roku K. Linneusz – szwedzki przyrodnik i lekarz – ogłosił doniosłe dzieło „Systema naturae”(system naturalny), w którym przedstawił klasyfikację roślin i zwierząt, wprowadził nowoczesne nazewnictwo gatunków i jako pierwszy zaliczył człowieka do świata zwierząt. W 1779 roku J. Inngenhousz – holenderski lekarz i przyrodnik – udowodnił znaczenie światła i barwników zielonych w procesie asymilacji dwutlenku węgla, a także odkrył, że rośliny oddychają podobnie jak zwierzęta i człowiek. Do innych znanych i zasłużonych dla biologii należeli Pasteur, Darwin i Wallace.

Ludy Mezopotani

Ludy, które zamieszkiwały Mezopotamię dokonały dużych osiągnięć. Ich wynalazki są wykorzystywane do dziś. To oni jako pierwsi wynaleźli pismo, które początkowo składało się z piktogramów, czyli obrazków. Zaś w III tysiącleciu p.n.e. przekształcono je w pismo ideograficzne( pojęciowe). Materiałem pisarskim była miękka glina oraz trzcinowy rylec. Innym ich wynalazkiem było sporządzenie systemu miary i wagi. Jednostką długości był łokieć, a wagi talent( równy około 30 kg). Jako pierwsi stosowali też system dziesiętny i sześćdziesiętny. Opracowali również podstawy matematyki i astronomii. Stworzyli też kalendarz oparty na cyklu księżycowym. Rok według niego liczył 354 dni i posiadał 12 miesięcy. Babilończycy wynaleźli zegar słoneczny i podzielili dobę na 24 godziny, z których każda ma po 60 minut, a minuta zaś ma po 60 sekund. Takim systemem posługujemy się do dziś! Innymi osiągnięciami było wynalezienie przez Sumerów brązu. Również Hetyci zaczęli produkować żelazo. Ponadto udoskonalono narzędzia rolnicze, np.. pług. Także jeszcze wynaleziono koło, które znalazło wykorzystanie zarówno w transporcie jak także przy wyrobie naczyń.

Śmierć na Ziemi

Po pierwsze, należałoby dokładnie obliczyć, jak duża jest ludzka populacja. Wiadomo powszechnie, że jest to liczba sześciu miliardów. Pewna londyńska organizacja zajmująca się tematem zgonów wśród ludzi ustaliła, że rocznie umiera dziewięć osób na tysiąc. Z tego wychodzi prosty rachunek, że dziennie ginie mniej więcej koło stu pięćdziesięciu tysięcy ludzi, mniej więcej dwie osoby na sekundę. Oczywiście należy uwzględnić w tym rachunku, że w ciągu dnia może wydarzyć się katastrofa, trzęsienie ziemi, tsunami lub tragedia spowodowana przez człowieka, taka jak wypadek, karambol na drodze czy chociażby atak terrorystyczny. Zdarzają się także dość często epidemie.Od początku lat dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku na całym świecie średnia śmiertelność zmalała o dziesięć procent. I jest to niestety tylko przybliżona statystyka, która ukrywa kontrast między bogatą społecznością i biedną. Przykładowo roczna śmiertelność w Japonii wynosiła o trzydzieści procent mniej na tysiąc osób niż średnia światowa. Ale za to w Afryce Środkowej często dwukrotnie przekracza ona średnią światową i to nie tylko i wyłącznie z powodu zgonów spowodowanych AIDS.

Renesans

Na czasy renesansu aż do oświecenia ( od XVI do połowy XVIII w.) przypada ogromny postęp w poznawaniu otaczającego świata: obserwacje uzupełniane były coraz częstszymi eksperymentami. Na nowe tory pchnął wówczas medycynę A. Vesalius – w XVI wieku przedstawił on pracę, w której już znacznie dokładniej niż Galen opisał budowę ciała człowieka. Około 1590 roku bracia A. i J. Jansen z Holandii skonstruowali pierwszy mikroskop. W 1628 roku angielski lekarz W. Harvey przedstawił cały obieg krwi u człowieka i wyjaśnił pracę naszego serca. W 1680 roku A. Leeuwenhoek, holenderski handlarz suknem, pasjonujący się konstruowaniem i ulepszaniem mikroskopów, zaobserwował w kropli wody pierwotniaki, krwinki czerwone, plemniki i nazwał je wymoczkami. W 1693 roku angielski botanik i zoolog J. Ray po raz pierwszy podał definicję gatunku. W XVII wieku założone pierwsze towarzystwa naukowe ( np. w 1662 r. Królewskie Towarzystwo Naukowe w Londynie) i rozpoczęto wydawać czasopisma naukowe. Człowiek renesansu zrobił bardzo dużo dla biologii.

Mezopotamia

Mezopotamia była państwem, które powstało i zostało zasiedlone w VI i V tysiącleciu p.n.e. Państwo to leżało nad dwiema głównymi rzekami: Tygrysem i Eufratem. Korzystne warunki naturalne państwa pozwoliły na rozwój rolnictwa i budowę pierwszych miast-państw. Najbardziej znanymi z nich są: Babilon, Nippur, Uruk, Ur oraz Aszur i Niniwa. Prawdopodobnie około połowy IV tysiąclecia p.n.e. na tereny Mezopotamii przybyli Sumerowie, którzy stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację. Budowali oni liczne miasta-państwa. W miastach budowali wielopiętrowe świątynie. Przypominały one piramidę o takim ściętym kształcie. Były to zigguraty. Pełniły one wiele funkcji: obserwowano w nich zjawiska astronomiczne, magazynowano żywność. Były one także budynkiem sądu. Sumerowie udoskonalili system irygacyjny dzięki czemu uzyskiwali dość duże zbiory. Wynaleźli także koło, które usprawniło transport. Około 3000 roku p.n.e. wynaleźli koło garncarskie, dzięki któremu ulepszono wyroby naczyń. To oni również prawdopodobnie wynaleźli brąz z którego wyrabiali narzędzia i broń. Jednak z czasem do Mezopotamii przybywały inne ludy, które powoli zaczęły zdobywać przewagę nad Sumerami.

Narzędzia

Wiele dziś używanych narzędzi zostało wynalezionych przez ludy państw Indii i Chin. Pług, papier, porcelana to przedmoty wynalezione przez Chińczyków. Druk, papierowe pieniądze to kolejne wynalazki tych cywilizacji. Chińczycy jako pierwsi korzystali podczas wojny z gazów trujących a także z prochu strzelniczego. W Indiach stworzono cyfry używane do dziś pod nazwą cyfr arabskich. Oni stworzyli grę w szachy. Rozwinęli takie nauki jak: matematyka i medycyna. Podziw do dziś budzi wybudowanie w Chinach Wielkiego Muru Chińskiego, którego długość sięga nawet 6300 km. Godnym podziwu jest również wynalezienie porcelany, która jest używana do dziś. To Nielaba wynalazek bo do jego wyprodukowania potrzebna jest temperatura aż około 1200 stopni Celsjusza. To było ich sekretem przez wiele, wiele lat. To także Chińczycy jako pierwsi stosowali ropę naftową i gaz ziemny jako paliwo. Stworzyli pług, który ułatwiał prace na roli. To Chińczycy znali też metody, dzięki którym wytapiano brąz. Te wszystkie wynalazki świadczą o niezwykłych możliwościach tych ludów. Ich wynalazki przyczyniły się głownie do rozwoju techniki, a zarazem ułatwiały życie.

Początki długiego konfliktu

Krzyżaków sprowadził do Polski Konrad Mazowiecki w 1226r. Jego celem było nawrócenie pogańskich Prus. Zakon Krzyżacki dostał ziemię Chełmińską. Podbił on Prusy, tworząc silne państwo. Na początku XI w silnie się rozwija. W 1308r zdobywa pomorze. W zdobyciu Gdańska sprzyjała następująca okoliczność: Gdańsk był oblężony przez Brandenburgię. Pomoc w wyzwoleniu stała się dla Zakonu pretekstem, jednak po wyzwoleniu miasta zajął je osobiście. Za panowania Kazimierza Wielkiego dochodzi do konfliktów i procesowania pomiędzy Zakonem a państwem Polskim. Aby Polska była bezpieczna król utworzył unię polsko-litewską (w 1385r.). W latach 1454-1466 wojska polsko-litewskie walczą z zakonem Krzyżackim. Wojnę tą nazwano wojną trzynastoletnią. Jej przyczynami były między innymi: niezadowolenie mieszkańców ziem poddanych władzy Zakonu, ograniczenie handlu przez wprowadzenie wysokiego cła pomiędzy terenami krzyżackimi a polskimi, wysokie podatki nakładane na szlachtę. Dochodzi do wielu bitew, m. in. pod Świecimiem (1462r.),na Zalewie Wiślanym (1463r.). W 1466r. podpisany zostaje drugi pokój Toruński. Polska odzyskuje pomorze Gdańskie, Warmię oraz Żuławy wraz z Malborkiem. Prusy Książęce stają się lennem polskim. W 1519-1521r. dochodzi do kolejnej, ostatniej już wojny polsko-krzyżackiej, która kończy się zwycięstwem Polaków. W1525r. zostaje podpisany hołd pruski na mocy którego państwo krzyżackie ulega sekularyzacji i przechodzi na luteranizm. Ziemie zakonne w razie śmierci potomka miały zostać przyłączone do Polski.

Imperium

Imperium Rzymskie w wczesnych czasach swojego rozwoju już wtedy przykładano nacisk na strój a co za tym idzie również na bieliznę . Bielizna za czasów imperium Rzymskiego była nierozłącznym elementem stroju Rzymianina, trzeba tu zaznaczyć że mieszkańcy imperium kładli ogromny nacisk na higienę osobistą a pojęcie wstydu może i miało troszkę inne znaczenie niż dzisiaj ale także nie pokazywano się tam tak jak natura nas stworzyła. Co ciekawe w rzeźbach które pochodzą właśnie z okresu imperium Rzymskiego, a nawet twórców którzy byli mieszkańcami imperium tworzyli różne postacie lecz bez jakiegokolwiek okrycia, to samo tyczyło się malarzy. Można jednak stwierdzić że na co dzień chodzono jednak w ubraniu który zasłaniał niektóre części ciała i to dość skutecznie. Można się o tym przekonać w niektórych muzeach na przykład w samym Rzymie gdzie można podziwiać autentyczny strój ówczesnego żołnierza imperium Rzymskiego co jest bardzo ciekawym doświadczeniem.

Start

W początkach cywilizacyjnych, gdy człowiek zakładał pierwsze osady i pierwsze większe miasta, nie przykładano zbyt wielkiej wagi do bielizny a nawet do ubioru ogólnego. Strój wtedy nie miał znaczenia, ludzie chodzili w tym co dawała im natura czyli w skórach zwierząt i tym podobne, wtedy nawet nie myślano aby stworzyć coś takiego jak bielizna. Po pewnym czasie, już w późniejszej starożytności, przykładowo w starożytnym Egipcie zaczęto już przykładać wagę do ubioru, szczególnie ludzie bogaci i z wysokiej pozycji społecznej, chłopi również przykładali wagę do stroju ale nie pozwalano im zbyt gustownie się ubierać . Bielizna w starożytnym Egipcie znalazła swoje miejsce, wyglądała ona dość komicznie bowiem przypominała swoim kształtem i sposobem zakładania pieluchę , kobiety zaś nie miały osobnego okrycia na piersi, jedynie na krocze. Tak więc można powiedzieć że dopiero w późnej starożytności bielizna znalazła swoje miejsce w życiu codziennym

Chiny

Chiny były państwem leżącym nad rzekami: Huanh-Ho oraz Jangcy. Pierwsze osady na tych terenach rozwinęły się w V tysiącleciu p.n.e. Klimat w tym państwie było znacznie łagodniejszy niż w Indiach. W Chinach były bardziej żyzne gleby, niższe temperatury. Pola osuszano i siano na nich przede wszystkim ryż i inne zboża. Uprawą zajmowali się tak jak i w Indiach chłopi. Jednak nie posiadali oni własnych pól tylko dzierżawili je od bogatej arystokracji, której za ich uprawę płacili daniny. Największy rozwój państwa datuje się na czasy panowania króla Szy Huang-Ti. To on zlecił budowę Muru Chińskiego w celach obronnych. Do III wieku p.n.e. Chiny były królestwem. Zaś od tego czasu przekształciły się w cesarstwo, w którym głową był panujący cesarz o despotycznej władzy. Nazywano go Synem Niebios. Jedną z religii Chin był konfucjanizm. Religia ta głosiła, że obowiązkiem każdej osoby jest wypełnianie nadanych mu obowiązków. Jej twórca był Konfucjusz, który popierał życie w pełnej harmonii. Inną religią był taoizm. Uważał, że człowiek sam nie dojdzie do doskonałości. Taoizm uczył, że trzeba żyć w prostocie, czystości. Twórcą tej religii był Lao-Cy.

Starożytność

Tak więc bielizna stała się ważna lub mniej ważna w starożytnym Egipcie, chłopi również mieli styczność z tą częścią ubioru ówczesnego człowieka. Faraon, uważany za boga również posiadał tą część bielizny, w tedy uważano to za zaszczyt i właśnie bielizna wyróżniała ludzi. Co ciekawe nie wiadomo do końca jaka cywilizacja wymyśliła bieliznę , ale wiemy na pewno że jest ona dzisiaj bardzo ważna i można powiedzieć że przełomowa. Starożytni Egipcjanie na co dzień nosili bieliznę co świadczyło również o ich wysokim stopniu inteligencji i zaawansowanej cywilizacji. Bieliznę co ciekawe można zobaczyć nawet na hieroglifach, co właściwie było źródłem informacji na ten temat. Hieroglify pokazywały przede wszystkim życie codzienne starożytnych Egipcjan i właściwie na każdym z hieroglifów można zauważyć elementy bielizny, co oczywiście jest niezwykłe, ciekawe jest to że niezależnie od stopnia społecznego każda osoba posiadała bieliznę .

XX wiek

Na początku dwudziestego wieku mężczyźni zaczęli nosić bieliznę bardziej dopasowaną a dzięki temu wygodniejszą. Kalesony stały się wygodne i funkcjonalne. Dalszym krokiem było wprowadzenie męskich slipek. Miały one przód w kształcie litery Y. Slipki te w tym czasie były zapinane na guziki. Następnym krokiem w kierunku poprawy wygody był moment gdy wynaleziono gumkę. Gumka spowodowała, że slipki z czasem zaczęły przybierać kształt obecnych bokserek. W latach dziewięćdziesiątych nastała już całkowita rewolucja wyglądu męskich niewymownych. Lata dziewięćdziesiąte to czas męskich stringów. Początkowo to był hit ale z czasem mężczyźni przekonali się, że w stringach najlepiej wyglądają kobiety. Obecnie noszą je tylko niektórzy jako bieliznę codzienną. Najczęściej jest ubierana na tak zwane „rozbierane randki” gdzie pełnią rolę bielizny erotycznej. Obecnie mężczyźni mają do wyboru bardzo szeroki wachlarz różnego typu, koloru, kształtu męskiej bielizny. Bokserki, slipy, majtki, stringi do wyboru do koloru. Można wybierać i zawsze czuć się komfortowo.

Oświecenie

Oświecenie to powrót do mentalności człowieka mocnego i trwałego, człowiek na nowo zaczął wierzyć we własne możliwości i nie bał się świata, nauka i technika na nowo zaczęła się diametralnie rozwijać , także stroje były całkiem inne niż w innych epokach, były one bogate ale największą uwagę można było zwrócić na wygląd człowieka, na jego fryzurę i tak dalej. Bielizna oczywiście też stała się zupełnie inna, bogatsza i zakrywająca więcej niż zwykle bowiem cnota w tamtych czasach była ważną wartością . Oświecenie sprzyjało rozwojowi strojów a co za tym idzie bielizny. Co ciekawe przykładano też coraz większą wagę dla bielizny i higieny osobistej, dla niektórych stało się to najważniejsze ale oczywiście można było spotkać się z zacofaniem i z obskurnymi strojami nie mówiąc już o bieliźnie i tak dalej. Tak więc oświecenie to powrót do czasów świetności człowieka i jego potęgi co wpłynęło pozytywnie na stosunek co do bielizny.

Barok

Barok to powrót ludzkości do czasów strachu i bogobojności, człowiek diametralnie zmienił światopogląd i mentalność co zdecydowanie odbiło się na życiu codziennym. Barok to okres wojen dlatego nauka nie rozwijała się już tak bardzo jak za czasów renesansu. Niestety ubiór człowieka także się zmienił , ale na gorsze bo zmiany były zacofane, wrócono do strojów mniej bogatych, a bielizna oczywiście była obecna lecz także nie przechodziła żadnych reinkarnacji, co oczywiście odbiło się na epoce. Barok to epoka bardzo niespokojna i dlatego też mało kto zajmował się strojami, człowiek ubierał się w to co miał bardziej skupiał się na wojnach i na rozmyślaniu o Bogu i o śmierci. Bielizna dopiero znowu zaczęła odzywać w kolejnej epoce jaką jest oświecenie, za czasów baroku wróciła do swoich poprzednich form, czyli do czasów między renesansem a średniowieczem co oczywiście jest bardzo ciekawym zagadnieniem dla historyków z całego świata

Polska Złotego wieku

W XVI w dochodzi do rozkwitu w średniowiecznej Polsce. Rozwijały się głównie tereny wzdłuż Wisły oraz miasta portowe. Było to związane z handlem morskim. Dzięki ówczesnemu systemowi Polska była największym eksporterem zboża w całej Europie. Dało to duże zyski i wzbogaciło kraj. Pod względem religii Polska była krajem tolerancyjnym, tzw. kraj bez stosów. Każdy mógł bez obaw wyznawać własną religię (w innych krajach ówczesnej Europy dochodziło nawet do krwawych wojen domowych związanych z powstaniem nowych odłamów kościoła chrześcijańskiego podczas reformacji). W tym wieku w Polsce rozkwitał również renesans. Rozwijały się nauka, literatura. Kładziono nacisk na edukację (przykładem może być Uniwersytet w Krakowie, który w tamtych czasach prezentował najwyższy europejski poziom.) W literaturze zaistniał po raz pierwszy język polski. Do najwybitniejszych Polskich pisarzy Złotego wieku zalicza się Mikołaja Reja, Jana Kochanowskiego, Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego. Renesans zostawił swój ślad także w architekturze. Przykładem może być krakowski Zamek Wawelski czy sukiennice. Ponadto w XVI w dynasta Jagiellonów, panująca w państwie polskim była największą dynastią w Europie.

Metody nauki języków.

„Angielski w trzy dni”, „Weekend z włoskim”, „Samouczek – jak mówić po niemiecku w tydzień” – takich i podobnych tytułów na naszym rynku nie brakuje. Jednak jeżeli zależy ci na solidnej i dobrze utrwalonej wiedzy, pamiętaj: cudów nie ma! Nauka języka wymaga wiele wysiłku i pracy. A przede wszystkim systematyczności. Niestety, wiele szkół publicznych nie uczy skutecznie, więc ogromna ilość zainteresowanych uczęszcza na prywatne lekcje. Jest to niestety zazwyczaj spory wydatek. Gdzie najlepiej się udać? Istnieje bardzo wiele szkół języków obcych, oferujących różnorodne oferty, skierowane do osób w różnym wieku, na różnym poziomie, o różnych możliwościach czasowych i finansowych. Można uczyć się w grupach dużych, średnich i małych. Również wielu nauczycieli, czy wykładowców oferuje prywatne lekcje: zazwyczaj są one tańsze, a przy tym zapewniają indywidualny kontakt z nauczycielem, co często procentuje. Poświęca on czas tylko tobie, zna twoje zalety i słabości, i może skupić się na tych drugich. Jakie metody są skuteczne? To zależy od osoby. Jedna lepiej zapamięta przepisywane po kilka razy słówka, innej pomogą konwersacje. Najważniejsze, by znaleźć metodę, która pasuje do ciebie!

Na krawędzi

Owszem, a co ciekawsze, wydarzyło się to na oczach dziesiątek widzów. Dziewiątego października w 1972 roku pewien matematyk, doktor Jeff Hamilton, wygłaszał wykład z teorii prawdopodobieństwa w Warwick University i chciał pokazać swoim studentom wynik rzutu monetą. Wyjął wtedy z kieszeni monetę. Były to dwa pensy. Po skończeniu monologu podrzucił ją w powietrze, wysoko. Moneta upadła na ziemię, ale nie na konkretną stronę, tylko na krawędź. Dużo osób widziało ten moment i było trochę sprzecznych wersji dalszego zdarzenia, ale ustalono w końcu ostateczną, finalną wersję. Moneta, kiedy upadła na ziemię, zawirowała gwałtownie na krawędzi. Po kilku dynamicznych obrotach moneta zatrzymała się, a na sali panowała zafascynowana cisza. Doktor Hamilton wspomina to wydarzenie. Wtedy obserwowało to blisko czterdziestu studentów. Po chwili skupionej ciszy studenci stanęli na nogi i zaczęli bić gromkie brawa. Profesor nie mógł w to uwierzyć, przyjrzał się dokładnie monecie, klękając na kolanach, po czym ją podniósł i zachował na pamiątkę. Statystycy utrzymują, że szansa takiego zdarzenia jest jak jeden do miliarda…

Medycyna

Biologia i medycyna są bardzo ciekawymi, interesującymi naukami. Jak wiadomo, nauka to system dążący do uzyskania i uporządkowania wiedzy o wszechświecie, dzięki czemu wiedza ta staje się zrozumiała i dostępna dla wszystkich. Uprawianie nauki wymaga stosowania precyzyjnych metod badawczych, jako że poszukuje ona ścisłej i rzetelnej wiedzy na temat otaczającego nas świata. Tak więc tych wszystkich ludzi, których przedmiotem zainteresowań stała się biologia, medycyna czy jakakolwiek inna nauka, oprócz rzetelności i solidności, musi cechować logiczne myślenie. Nauka opiera się na dwóch rodzajach logicznego myślenia : dedukcji oraz indukcji. W rozumowaniu dedukcyjnym, którego istotą jest przechodzenie od ogółów do szczegółów, punkt wyjścia stanowi dostarczona informacja (tzw. przesłanka), na podstawie której wyciągane są wnioski. Przeciwieństwem dedukcji jest rozumowanie indukcyjne, w którym zaczynamy od szczegółów, a przechodzimy do uogólnień. W tym wypadku punkt wyjścia stanowi wiele przesłanek, na podstawie których powstają twierdzenia ogólne.

„Koniec wieku XIX” – ciąg dalszy

Modlitwa również nie jest uniwersalnym środkiem do osiągnięcia szczęścia, a to z prostego powodu – poprzez patrzenie na zło świata niewielu już wierzy w Boga i Bożą Opatrzność. Wzgarda jest wg Tetmajera sposobem dla głupców, którzy gardzą tym, z czym nie potrafią sobie poradzić, co jest dla nich zbyt ciężkim brzemieniem do uniesienia. Rozpacz prowadziłaby tylko do samobójstwa, które pokazuje słabość jednostki, która nie potrafiła obronić się przed złem ją oataczającym. Walka ze światem jes porównana do walki mrówki z pociągiem – jest to walka ze z óry wiadomym wynikiem – człowiek nie może wygrać z życiem. Rezygnacja też jest według autora nietrafionym sposobem, ponieważ nie umniejszy cierpień. Wiara w życie po życiu jest nieewna, nie ma dowodów na jej istnienie, dlatego nie można sie opierać tylko na niej. Korzystanie z życia również nie da czlowiekowi pełni szczęścia, ponieważ ludzie zawsze pragną czegoś nowego, zawsze znajdują sobie nowe cele. Ostatnia zwrotka przynosi pytanie: „Cóż więc jest?” – autor pyta o sposób na życie, o sposób obrony przed złem tego świata człowieka końca wieku, więc również siebie samego. Niestety odpowiedzi na to pytanie, nie zna żaden z ludzi. Podmiot liryczny wypowida się w wierszu w imieniu całej ludzkości, jest reprezentantem pokolenia końca wieku, myslicielem, który szuka odpowiedzi na zasadnicze pytanie „Jak żyć, by być szczęśliwym?”. Dochodzi jednak do wniosku, że zło jest wszędzie, że szczelnie otacza człowieka, który nie może nic z tym zrobić, jest bezsilny, co pogłębia jego poczucie bezsensu.

Indie

Indie to państwo „umiejscowione” na Dalekim Wschodzie. Rozwój osad w tym państwie, a dokładniej w dolinie Indusu datuje się na lata około 2500-1700 p.n.e. Mieszkańcy zajmowali się tam głownie uprawą takich roślin jak: jęczmień, pszenica oraz prawdopodobnie bawełnę. Posiadali także dobrze rozwinięte pismo. Około 1500r. p.n.e. ludy tej cywilizacji zostały podbite przez Ariów, dzięki ich dobrze rozwiniętej technice wojennej. W Indiach warstwy społeczne były podzielone na kasty. Najwyżej w hierarchii byli kapłani i wojownicy. Najniżej była ludność podbita, czyli osoby pochodzące z podbitych państw. Pośrodku zaś uplasowani byli wolni chłopi zajmujący się uprawą roli oraz rzemieślnicy. Jedną z głównych religii Indii był wedyzm, według którego czczono siły przyrody. Następnie religia ta przekształciła się w braminizm. W tej religii najważniejszym bogiem był Brahma. Głoszono, że to od niego zaczynało się życie. Przedstawiciele tej religii wierzyli w reinkarnację. Jeszcze inną religią był hinduizm, który później podzielił się na dwa odłamy: jeden czcił boga Wisznu, a drugi Śiwę. To były główne religie państwa indyjskiego.

Teatr

Z obchodów ku czci boga winnej latorośli- Dionizosa wywodzi się teatr. W czsie tych świąt organizowano pokazy teatralne. To w tym czasie rozwinął się dramat, który dzielił się na komedię i tragedię. Początkowo teatry budowano na terenach górzystych. Sama scena położona była najniżej zaś widownia zasiadała z trzech stron a każdy rząd miejsc umiejscowiony był coraz wyżej (miejsca widowni przypominały dzisiejsze miejsca w kinie). Miejsce gdzie siedziała widownia nazywano amfiteatrem. Wyróżniono również skene, czyli garderobę. W tym pomieszczeniu aktorzy przebierali się, ale także tu przechowywano rekwizyty. Bardzo ważną częścią teatru była orchestra. Na niej właśnie występował chór, który pełnił ważną rolę w pokazach teatralnych. Do wejścia na orchestrę przeznaczony był parodos. Aktorzy zaś występowali na proskenionie Pokazy teatralne odbywały się dwa razy w roku podczas świąt- Dionizji. Aktorami byli tylko i wyłącznie mężczyźni. To oni także grali role żeńskie- grali je najczęściej młodzi mężczyźni. Aktorzy występowali w kostiumach oraz maskach. Posiadali także buty na koturnach.

Zasada jednomyślności

W XV w pod wpływem nadawania przywilejów szlacheckich, król pozbył się prawa rządzenia wojskiem, nie mógł także zwoływać pospolitego ruszenia oraz nakładać nowych podatków bez zgody szlachty. Na terenach Polski zaczęły kształtować się sejmiki ziemskie. W przypadku zagrożenia wojną, król musiał wysłać wiadomość do wszystkich sejmików, które następnie musiały się zebrać i naradzić czy zgodzić się na prowadzenie owej wojny, następnie przedstawiciele sejmików z różnych terenów (posłowie) zbierali się w tzw. izbie poselskiej i ustalali wspólną wersję postanowienia, którą następnie przekazywali królowi. Obowiązywała tam zasada jednomyślności, wszyscy posłowie musieli być ze sobą zgodni. Pierwsze zebranie izby poselskiej miało miejsce w 1493r. Data ta jest uznawana za początek polskiego parlamentaryzmu. Powstał sejm walny, organ władzy w Rzeczpospolitej szlacheckiej. W jego skład wchodzili: król, senat (140 senatorów z Polski i Litwy) i izba poselska (170 posłów). Sejm zbierał się co dwa lata na sześć tygodni, a jego kadencja trwała sześć tygodni (stad niesprawność rządzenia w Państwie polskim).

Starożytność

Biologia to nauka, która rozwijała się już od czasów starożytnych. W starożytności i średniowieczu wciąż gromadzono informacje o roślinach i zwierzętach. Nadal zwracano uwagę na organizmy pożyteczne dla człowieka i niebezpieczne. Właśnie wtedy zaczęto spisywać i podejmowano pierwsze próby ich klasyfikacji. W czasach starożytnych powstały podwaliny naukowego sposobu poznawania otaczającego świata. Na przełomie V i IV w.p.n.e. Żył Hipokrates. Ten wybitny lekarz i uczony z Kos w starożytnej Gracji – uważany jest za ojca europejskiej medycyny. Hipokrates określił między innymi, czym jest etyka zawodu lekarza. Do dziś studenci kończący akademię medyczną składają słynną „przysięgę Hipokratesa”, określa ona etykę zawodu lekarza. W IV w.p.n.e. Arystoteles ze Stragiry (najbardziej wszechstronny myśliciel i uczony starożytności) opracował pierwszy system klasyfikacji roślin i zwierząt. Rozwinął w nim zasadę współzależności (korelacji) budowy i funkcji poszczególnych części ciała. W II w.p.n.e. W Rzymie działał Galen (po Hipokratesie najwybitniejszy lekarz tamtych czasów). Stworzył podstawy anatomii i fizjologii człowieka oraz zwierząt.

Język – teoria a praktyka.

W tej sytuacji przysłowie „Łatwo pomyśleć, powiedzieć trudniej” sprawdza się doskonale. Nasza teoretyczna wiedza nie jest nic warta, jeżeli nie umiemy wykorzystać jej w praktyce. Stąd taki duży nacisk kładzie się dzisiaj na przykład na egzaminach, takich jak matura, na umiejętności słuchania ze zrozumieniem, redagowania własnego tekstu, czytania, mówienia. Podobne zadania znajdziemy na egzaminach typu FCE, czy CAE. Na maturze naprawdę stosunkowo niewiele miejsca poświęcone jest sprawdzaniu wyuczanej wiedzy gramatycznej, o wiele mniej, niż na testach parę lat temu. Wszystko to po to, aby młodzi ludzie umieli naprawdę porozumieć się z osobą mówiącą po angielsku. Na szczęście, młodzi ludzie mają z tym coraz mniej problemów. Język angielski jest modny. Większość idoli nastolatków śpiewa w tym języku, więc słuchając swych ulubionych gwiazd przyswajają sporo słówek. Poza tym, poznają wiele osób innych narodowości: częściej wyjeżdżają za granice z rodziną, czy na obozy językowe. Spotykają też takie osoby w szkołach, klubach i innych miejscach, w których spędzają czas wolny od zajęć. To bardzo optymistyczne, że młodzież nie ma problemów i lubi języki obce – buduje to komunikację między różnymi krajami i przynosi obustronne korzyści.

Renesans

Renesans to epoka która jest całkiem inna od poprzednich, człowiek nie boi się już świata i chce go odkrywać , wierzy we własne możliwości i nie jest już tak Bogobojny jak niegdyś . Strój człowieka renesansu także diametralnie się zmienił , zwrócono uwagę na estetyczność stroju i co najważniejsze w życie już na dobre weszła bielizna, która stanowiła osobną część stroju, co oczywiście jest bardzo ważne. Strój kobiety był bardzo bogaty w różne ozdobniki, również bielizna nie była zwykła a bardzo rozbudowana i niezwykła. Mężczyzna miał za to bardzo bogaty strój ale bielizna była „zwykła” . Światopogląd człowieka zmieniał się wraz ze strojem, stąd tak dużo zmian w bieliźnie co oczywiście jest bardzo ciekawą kwestią . Tak więc renesans to przełomowa epoka nie tylko dla człowieka ale także dla wyglądu i światopoglądu, można powiedzieć że dopiero w renesansie zaczyna istnieć termin „bielizna” i jej zastosowanie w życiu codziennym.

Rzym

Rzym był miastem położonym na Półwyspie Apenińskim. Początkowo zamieszkiwały go plemiona etruskie a na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. pojawili się na nim również Italikowie. Powstanie Rzymu datuje się na 753 r. p.n.e. Za założycieli miasta uważa się Romusa i Romulusa, dwóch braci. Legenda głosi, że zostali oni wychowani przez wilczycę. Początkowo Rzymem rządzili królowie. Pierwszym z nich, jak mówi legenda, był Romulus. Po nim było jeszcze 6 królów. Ostatnim był natomiast Tarkwiniusz Pyszny. Po nim zaś, czyli od około 509 r. p.n.e., w Rzymie zaczął kształtować się ustrój republikański. Wówczas najwyższą władzę mieli konsulowie. To oni decydowali o najważniejszych decyzjach. Wybierano ich na 1 rok i było ich dwóch. Ponadto wyróżniamy jeszcze pretorów-zajmowali się sądownictwem, cenzorów- zajmowali się wydatkami, prowadzili spisy majątków, edylów- nadzorowali porządek, kwestorów- kontrolowali finanse, senat i trybuni ludowi. Republika ta nie przetrwała długo. Około I w. p.n.e. nastąpił jej kryzys. Zaczęto wówczas korzystać zbyt często z urzędu dyktatora.

Nastroje dekadenckie w poezji modernistycznej

Nastroje dekadenckie dało się zauważyć już w wierszach poetów wyklętych, np. w wierszu „Spleen” Baudelaire’a. Spleen z angielskiego oznacza nastrój melancholii, smutku, znużenia, zniechęcenia, często wywoływany jest warunkami pogodowymy, pogod wpływa na przygnębienie podmiotu lirycznego. W wierszu „Spleen” Baudelaire używa wielu słów negatywnie nacechowanych. Nieb określa jako miażdżącą pokrywę z ołowiu, a szare dzienne światło określa jako smutniejsze niż grób. Ziemia zmienia się w więzienie, w którym nie ma już nawet nadziei. W duszy podmiotu lirycznego wloką się pogrzeby bez muzyki, jedyne dźwięki to jęki. Podmiot liryczny może być utorzsamiony z autorem wiersza. Ma on poczucie bezsensu, targają nim nastroje dekadenckie, podsycane jeszcze przez brzydką, szarą pogodę. Nawet nadzieja, której resztki zostały w sercu nie może poradzić sobie z przytłaczającym nastrojem smutku i przygnębienia. Aura za oknem wyraźnie wpływa na nastrój autora. Smutek pogłębia się jeszcze przez znudzenie i znużenie. Deszcz przypomina podmiotowi kraty więzienia, człowiek czuje się przytłoczony, obezwładniony przez szarość dookoła niego.

„Hymn do Nirwany”

Utwór ten jest bardzo szokujący, dla niektórych stał się nawet tekstem obrazobórczym. Słowo hymn w tytule zapowiada podniosły charakter, patetyczną tematykę. Tetmajer nadał utworowi formę modlitwy, litanii. Wyraźnie widoczna jest aluzja do „Modlitwy Pańskiej” i „Psalmu 90”. Podmiot liryczny jest w stanie smutku, a nawet rozpaczy, dziś powiedzielibyśmy, że w stanie załamania nerwowego. Przepełnia go żal do świata i wszystkiego co go otacza, stwierdza nawet, ze nienawidzi świata. „Bogiem” w tej przedziwnej litanii zostaje Nirwana, do której podmiot liryczny zwraca się o pomoc „Z otchłani klęsk i cierpień”. Prosi, by Nirwana wyrwała go ze szponów złego, by pomogła mu wyrwać się spod jarzma smutku i niedoli. Tetmajer stosuje ostre, ekspresjonistyczne formy wyrazy. Pisze, że podłość ludzka rzuca mu kałem w oczy, że jego dusza tarza się w konwulsyjnych bólachPragnie przyjścia stanu nirwany, by móc wyrwać się z tego przepełnionego złem i ohydą świata. Każdy wers kończy się imiennym wezwaniem do Nirwany, co w prostej linii nawiązuje do formy litanii,