Rzym – część 2

Rzym od III w. p.n.e. zaczął prowadzić wojny z Kartaginą. Wojny te nazywano wojnami punickimi. Dzielono je na trzy etapy- wojny. Pierwsza z nich miała miejsce w latach 264-241 p.n.e. Zakończyła się ona sukcesem Rzymian. W wyniku zawartego pokoju Rzym zyskał Sycylię a Kartagina musiała zapłacić wysoką kontrybucję. Druga wojna odbyła się w latach 218-202 p.n.e. Jej przyczyną był spór o Sycylię. W tej wojnie Kartagina dowodzona przez Hannibala odnosiła wielkie sukcesy. Armia kartagińska pustoszyła cały Półwysep Apeniński. W bitwie pod Kannami w 216r. p.n.e. Rzym odniósł klęskę. Jednak mimo tego Kartagina ostatecznie przegrała w 202 r. p.n.e. w bitwie pod Zammą. Kartagina znów musiała zapłacić Rzymianom dużą ilość pieniędzy oraz straciła posiadłości poza Afryką i własną flotę. Ostatnia wojna miała miejsce w latach 149-146 p.n.e. Wówczas to Rzym znów wygrał, a wódz rzymski nakazał zburzenie Kartaginy. Przyczyną tej decyzji mogła być obawa przed kolejnymi wojnami, jednak to było mało możliwe gdyż Kartagina była już bardzo słaba.

Start

Nie ma ani cienia wątpliwości – języki obce, a zwłaszcza język angielski są u nas zjawiskiem całkowicie powszechnym. Usłyszymy je wszędzie – na ulicy, w sklepie, na uczelni. Jeszcze parę lat temu wszyscy oglądali się, gdy usłyszeli jakiś obcy język, teraz mało kto zwraca na to uwagę. Coraz bardziej wzrasta liczba imigrantów, którzy pozostają w Polsce na stałe, znajdują tu pracę, zakładają rodziny. Niektórzy z nich asymilują się z łatwością i zaczynają używać języka polskiego, inni mówią w swoim języku ojczystym, lub po angielsku. Jest ich u nas coraz więcej z kilku powodów. Po pierwsze, mimo naszych narzekań, warunki życiowe naprawdę uległy u nas ogromnej zmianie. Polska staje się krajem atrakcyjnym dla inwestorów, wielu trzeźwo patrzących na życie ludzi twierdzi, że jest naprawdę świetnym miejscem na założenie własnego biznesu. Mieszkańcom żyje się lepiej i są otwarci na nowinki. Poza tym, dzieci od małego uczą się języków obcych. Sprawia to, że są bardziej otwarte na inne kultury, bardziej tolerancyjne, i nie mają problemów w przyszłości, gdy przyjdzie im porozumieć się z obcokrajowcem.

Otwartość na świat.

To nie są mity, a prawda. Ludzie, którzy znają dobrze Jasik język obcy, są bardziej tolerancyjnie, otwarci na inne kultury. Mają też większą chęć podróżować, zwiedzać różne zakątki świata i spotykać nowe osoby. Znika wtedy bariera, która nie pozwala nam nawiązać kontaktu z kimś, kto nie mówi tak jak my, czy inaczej się zachowuje. A przecież takie doświadczenia bardzo nas wzbogacają! Jeżeli mówimy tylko w swoim języku, bądź mówimy w języku obcym niepewnie, trudno jest nam przełamać się w rozmowie z obcokrajowcem. Nawet zapytani na ulicy o jakąś prosta sprawę gubimy się, język nam się plącze i z porozumienia nici. Dlaczego tak jest? Większość z nas boi się wyśmiania w przypadku pomyłki językowej, obawia się, że zostanie źle zrozumiany, lub nie zostanie zrozumiany w ogóle. Ten lęk przed porażką sprawia, że wolimy w ogóle się nie odzywać, bądź udawać, że w ogóle nie rozumiemy, o co pytającemu chodzi. By nie dopuścić do takich sytuacji, podszlifujmy naszą znajomość języków obcych. Na pewno przyda nam się w życiu, oraz poszerzy nasze horyzonty.

Grecja

Jednymi z pierwszych plemion zasiedlających państwo greckie byli Dorowie, Jonowie i Eolowie. Plemiona te skupiały się na Półwyspie Bałkańskim. Były tu górzyste, trudnodostępne tereny, które mogły chronić państwo przed najazdami innych plemion. To wszystko wywierało korzystny wpływ tworzeniu się nowych osad. Głównie hodowano tu owce oraz kozy i zajmowano się uprawą takich roślin jak: oliwki i winna latorośl. Początkowo państwie tym tworzono tzw. polis, czyli miasta-państwa. Najbardziej znanymi polis są: Ateny, Sparta, Korynt. Plis posiadało różną ilość mieszkańców, ale warto wspomnieć, że liczono wówczas tylko i wyłącznie mężczyzn. Polis było zwłaszcza wspólnotą obywatelską. Oznacza to, że najważniejsze decyzje w sprawie państwa podejmowali obywatele na specjalnych zgromadzeniach, które organizowano na placu publicznym, zwanym agorą. To obywatele decydowali o wojnie, budowie jakiś nowych budynków itp. Jednak w takich zebraniach uczestniczyli w pierwszych okresach wyłącznie posiadacze własnych gospodarstw i to oni mieli szczególny wpływ na politykę.

Język angielski w szkołach.

Jako, że język angielski jest najbardziej powszechnie używany, i pozwala na porozumienie się z ludźmi z wielu różnych krajów, to właśnie jego uczą się dzieci już od maleńkiego. Od kilku lat trwa istne szaleństwo na tym punkcie. Już niemowlęta oswaja się z brzmieniem tego języka, puszczając im do słuchania angielskie kołysanki. O ile jednak takie działania można uznać za przesadę, o tyle nikogo już dziś nie dziwi nauka angielskiego w przedszkolach. Zazwyczaj jest to poznawanie języka przez zabawę: śpiewanie piosenek, uczenie się wierszyków, szykowanie krótkich przedstawień. Podobnie wygląda nauka w pierwszych klasach podstawówki. Opinie na temat tych metod są podzielone. Ich przeciwnicy twierdzą, że dzieciom robi się mętlik w głowie, zamiast dostarczać im usystematyzowane wiedzy. Na przykład, co z tego, że śpiewają piosenkę, skoro mylą co trzecie słowo, i nawet nie wiedzą, o czym śpiewają? Z drugiej strony, trudno takie maluchy uczyć gramatyki i skomplikowanych słówek. Zwolennicy takiej nauki uważają, że warto by dziecko miało jakikolwiek kontakt z językiem, by się „osłuchało” z nim. W starszych klasach uczy się już tradycyjnie, a poziom jest bardzo zróżnicowany.

Leopold Staff – „Deszcz jesienny”

Tematem wiersza jest deszcz dzwoniący o szyby, który stwarza nastrój melancholii, przygnębienia i znużenia. Podmiotowi lirycznemu towarzyszą właśnie takie odczucia. Nie potrafi on jasno określić przyczyny swojego smutku, jest jakby obok świata w którym żyje, pogrążony w otchłani smutku i znużenia, która nim zawładnęła. Zdaje sobie sprawę, że zmarł ktoś dla niego bliski, ale nie potrafi sobie przypomnieć kto to był. Później staje się wnikliwym obserwatorem świata dostrzega zło, które go otacza. Mówi o śmierci nędzarza, który zmarł, ponieważ nikt na cza snie wyciagnął do niego ręki, o pożarze, który dotknął biedną rodzinę i w którym zginęły dzieci. Metaforycznie mówi, że do jego ogrodu, czyli duszy, dostał się szatan, i pozostawił w niej tak duże spustoszenie, że sam przeraził się tym, co zrobił. Smutek panujący w duszy podmiotu lirycznego jest podkreślany przez miarowo, jednostajnie padający deszcz. Wszędzie jest szaro, ponuro i sennie. Wiersz ten jest warty uwagi ze względu na miarowy, melodyjny i nad wyraz rytmiczny refren. Jednostajność rytmu refrenu podkreśla nudę i znużenie panujące w świecie przedstwaionym Wiersz ten wyróżnia się z twórczości Staffa, który nie ulegał nastrojom dekadentyzmu, nie wykazywał tendencji schyłkowych, a cała jego twórczość ma zupełnie inny charakter.

Filozofia

To w starożytnej Grecji nastąpił rozwój filozofii. Najbardziej znani do dziś filozofowie pochodzą właśnie z tego państwa. Jednym z nich był Plato., innym zaś Tales z Miletu. Głównie filozofowie starożytnej Grecji tłumaczyli zjawiska otaczającego nas świata, badali naturę człowieka. Tales uważał, że człowiek został stworzony z wody. Heraklit sądził , że z ognia. Demokryt, że z atomów. Innym filozofem jest Sokrates, który razem z Platonem głosił, że istnieją wartości stałe a także wartości niestałe, czyli liche. Platon dzielił świat na idealny i zmysłowy. Innym wybitnym myślicielem był Arystoteles- uczeń Platona. To on podzielił nauki na 3 grupy, wyodrębnił 3 prawidłowe i 3 nieprawidłowe ustroje polityczne. W państwie greckim pojawiły się także inne filozofie. Jedną z nich był epikureizm., czyli filozofia mówiąca, iż należy cieszyć się życiem, korzystać w pełni z jego uroków, dążyć do przyjemności. Drugim kierunkiem jest stoicyzm, który nakazywał praktykować wyłącznie cnotę i zachowanie całkowitej harmonii w duchu.

Renesans

Na czasy renesansu aż do oświecenia ( od XVI do połowy XVIII w.) przypada ogromny postęp w poznawaniu otaczającego świata: obserwacje uzupełniane były coraz częstszymi eksperymentami. Na nowe tory pchnął wówczas medycynę A. Vesalius – w XVI wieku przedstawił on pracę, w której już znacznie dokładniej niż Galen opisał budowę ciała człowieka. Około 1590 roku bracia A. i J. Jansen z Holandii skonstruowali pierwszy mikroskop. W 1628 roku angielski lekarz W. Harvey przedstawił cały obieg krwi u człowieka i wyjaśnił pracę naszego serca. W 1680 roku A. Leeuwenhoek, holenderski handlarz suknem, pasjonujący się konstruowaniem i ulepszaniem mikroskopów, zaobserwował w kropli wody pierwotniaki, krwinki czerwone, plemniki i nazwał je wymoczkami. W 1693 roku angielski botanik i zoolog J. Ray po raz pierwszy podał definicję gatunku. W XVII wieku założone pierwsze towarzystwa naukowe ( np. w 1662 r. Królewskie Towarzystwo Naukowe w Londynie) i rozpoczęto wydawać czasopisma naukowe. Człowiek renesansu zrobił bardzo dużo dla biologii.

Mezopotamia

Mezopotamia była państwem, które powstało i zostało zasiedlone w VI i V tysiącleciu p.n.e. Państwo to leżało nad dwiema głównymi rzekami: Tygrysem i Eufratem. Korzystne warunki naturalne państwa pozwoliły na rozwój rolnictwa i budowę pierwszych miast-państw. Najbardziej znanymi z nich są: Babilon, Nippur, Uruk, Ur oraz Aszur i Niniwa. Prawdopodobnie około połowy IV tysiąclecia p.n.e. na tereny Mezopotamii przybyli Sumerowie, którzy stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację. Budowali oni liczne miasta-państwa. W miastach budowali wielopiętrowe świątynie. Przypominały one piramidę o takim ściętym kształcie. Były to zigguraty. Pełniły one wiele funkcji: obserwowano w nich zjawiska astronomiczne, magazynowano żywność. Były one także budynkiem sądu. Sumerowie udoskonalili system irygacyjny dzięki czemu uzyskiwali dość duże zbiory. Wynaleźli także koło, które usprawniło transport. Około 3000 roku p.n.e. wynaleźli koło garncarskie, dzięki któremu ulepszono wyroby naczyń. To oni również prawdopodobnie wynaleźli brąz z którego wyrabiali narzędzia i broń. Jednak z czasem do Mezopotamii przybywały inne ludy, które powoli zaczęły zdobywać przewagę nad Sumerami.

Chłopi na roli

Folwark szlachecki jest to folwark pańszczyźniany, który opierał się na pracy chłopów pańszczyźnianych (chłop pracował za darmo dla szlachty, która w zamian go utrzymywała). Dawniej osadnictwo działało na prawie niemieckim. Chłopi otrzymywali ziemie do użytkowania ale musiał oddawać określoną ilość zebranych plonów szlachcie, reszta zostawała dla niego. W XV w wrócono do pracy pańszczyźnianej. Chłop pracował dla feudała. Był tanią siłą roboczą. Zabrano mu ziemię, w związku z czym nie pracował już na swoim terenie, tylko na tzw. folwarku szlacheckim który był własnością szlachty. Osoba która zakładała wieś (sołtys) wybierał na danym terenie najkorzystniejsze tereny i w ten sposób powstawały folwarki sołtysie. W czasach tych powstało wiele przywilejów ograniczających możliwości chłopów, powiększających potęgę szlachecką. Dzięki nim doszło do sytuacji w której chłop nie mógł opuścić wsi bez zgody pana, nie posiadał swojej ziemi. System ten doprowadził do potęgi ekonomicznej Polski. Rolnictwo pod wpływem przymusowej pracy rozwinęło się do tego stopnia iż Polska została nazwana spichlerzem Europy.

Judaizm

W Izraelu rozwinęła się nowa monoteistyczna religia, zwana judaizmem. Powstała ona w II tysiącleciu p.n.e. Jest religią narodową. Świętą księgą judaizmu jest Biblia- jej Stary Testament, który został spisany w trzech językach: aramejskim, hebrajskim a także po części po grecku. Jest on podzielony na trzy części: Torę (Pięcioksiąg), Prorocy oraz Hagiografy (Księga Psalmów). Judaizm wzoruje się jeszcze inną księgą, zwaną Talmud. Zawiera ona przepisy religijne oraz prawa. Wyznawcy judaizmu czczą jednego boga Jahwe. Jednym z najważniejszych świąt Judaizmu jest Pascha, która jest świętem zbierania jęczmienia, choć wcześniej wiązała się ze strzyżeniem owiec. Innym Swiętem jest Świeto Szałasów, czyli czas zbierania winogron- winobranie. Święto to obchodzono na jesieni. Wyznawcy judaizmu odbywają także raz w tygodniu szabat. Polegał on na poświęceniu swojego całego czasu wyłącznie na modlitwie i wypoczynku. Warto również wspomnieć o Jom Kippurze, czyli święta którego celem jest pokuta oraz żal i przebłaganie za swoje grzechy.

Chiny

Chiny były państwem leżącym nad rzekami: Huanh-Ho oraz Jangcy. Pierwsze osady na tych terenach rozwinęły się w V tysiącleciu p.n.e. Klimat w tym państwie było znacznie łagodniejszy niż w Indiach. W Chinach były bardziej żyzne gleby, niższe temperatury. Pola osuszano i siano na nich przede wszystkim ryż i inne zboża. Uprawą zajmowali się tak jak i w Indiach chłopi. Jednak nie posiadali oni własnych pól tylko dzierżawili je od bogatej arystokracji, której za ich uprawę płacili daniny. Największy rozwój państwa datuje się na czasy panowania króla Szy Huang-Ti. To on zlecił budowę Muru Chińskiego w celach obronnych. Do III wieku p.n.e. Chiny były królestwem. Zaś od tego czasu przekształciły się w cesarstwo, w którym głową był panujący cesarz o despotycznej władzy. Nazywano go Synem Niebios. Jedną z religii Chin był konfucjanizm. Religia ta głosiła, że obowiązkiem każdej osoby jest wypełnianie nadanych mu obowiązków. Jej twórca był Konfucjusz, który popierał życie w pełnej harmonii. Inną religią był taoizm. Uważał, że człowiek sam nie dojdzie do doskonałości. Taoizm uczył, że trzeba żyć w prostocie, czystości. Twórcą tej religii był Lao-Cy.

Starożytność

Tak więc bielizna stała się ważna lub mniej ważna w starożytnym Egipcie, chłopi również mieli styczność z tą częścią ubioru ówczesnego człowieka. Faraon, uważany za boga również posiadał tą część bielizny, w tedy uważano to za zaszczyt i właśnie bielizna wyróżniała ludzi. Co ciekawe nie wiadomo do końca jaka cywilizacja wymyśliła bieliznę , ale wiemy na pewno że jest ona dzisiaj bardzo ważna i można powiedzieć że przełomowa. Starożytni Egipcjanie na co dzień nosili bieliznę co świadczyło również o ich wysokim stopniu inteligencji i zaawansowanej cywilizacji. Bieliznę co ciekawe można zobaczyć nawet na hieroglifach, co właściwie było źródłem informacji na ten temat. Hieroglify pokazywały przede wszystkim życie codzienne starożytnych Egipcjan i właściwie na każdym z hieroglifów można zauważyć elementy bielizny, co oczywiście jest niezwykłe, ciekawe jest to że niezależnie od stopnia społecznego każda osoba posiadała bieliznę .

Rewolucja przemysłowa

W roku tysiąc siedemset dziewięćdziesiątym trzecim wynaleziono przemysłową metodę produkcji tkanin bawełnianych. bawełnianych roku tysiąc osiemset czterdziestym szóstym wynaleziono maszynę do szycia. Dzięki tym dwóm wynalazkom mogła ruszyć masowa produkcja bielizny męskiej. Wygodnej i bardzo poszukiwanej. Ogromne fabryki zaczęły zatrudniać bardzo dużo pracowników. Ogromne krosna produkowały tkaninę bawełnianą. Szwalnie z setkami krawcowych szyły z tych tkanin różne rzeczy, również męskie „niewymowne”. Robotnikami byli najczęściej imigranci z biednych krajów Europy. Najważniejsza w tym czasie była praca a nie zarobki. Dzięki temu w bardzo szybkim tempie powstała elita przemysłowców bardzo bogata i robotnicy biedni ale zadowoleni z pracy. Największe fabryki męskiej bielizny powstawały w Stanach Zjednoczonych. Męską bieliznę w tamtych czasach nazywano „drugą skórą”. Sto lat temu męska bielizna wyglądała jak śpioszki. Była ona jednoczęściową kalesonokoszulą. Zapinana ona była od szyi do krocza na guziki.

Minusy nauki języków obcych?

„Nauka języków niekorzystna? Co za bzdura!” – zakrzyknęło by z oburzeniem wiele osób. Tymczasem, choć może trudno w to uwierzyć, istnieje spora grupa ludzi, która obawia się wielu zagrożeń, wynikających z nadmiernego celebrowania języków obcych. Często są to osoby starsze, które po prostu mają obawy, związane z szybkością zmian zachodzących wokół nich. Takie osoby wolałyby żyć w spokoju w swoim kraju i nie zajmować się sprawami świata. Jest to całkiem normalne zjawisko w pewnym wieku. Niektórzy natomiast obawiają się, że zbytnia popularyzacja języka angielskiego może niszczyć nasz rodzimy język, i wypierać naszą kulturę. Zarzucają oni młodym ludziom zbyt częste używanie zwrotów zapożyczonych z języków obcych, choć często słowa te można wypowiedzieć po polsku. Także w pracy coraz częściej tworzy się dziwne słowa, obcego pochodzenia, na okreslenie poszczególnych stanowisk, czy działów pracy. To zjawisko denerwuje miłośników naszego języka i osoby przeciwne globalizacji. Nie możemy jednoznacznie odrzucać zapożyczeń – w wielu wypadkach są dużym ułatwieniem. Ale nie nadużywajmy ich, gdy nie jest to konieczne. Szanujmy nasz ojczysty język.

Sparta

Sparta była miastem-państwem leżącym w południowej części Półwyspu Peloponeskiego, na terenach Lakonii. Ludność Sparty składała się głównie z periojków, czyli osób wolnych nie mających wpływu na politykę państwa. Innągrupą społeczną byli heloci, czyli chłopi zajmujący się uprawą ziemi. Stanowili 50% mieszkańców Sparty. Nie posiadali także własnych praw. Zas najbardziej uprzywilejowani byli Spartiaci, którzy stanowili jedynie 2-3% Całej ludności. Tylko oni posiadali pełnię praw obywatelskich, decydowali o sprawach państwa, tylko oni odbywali służbę wojskową, która była ich podstawowym obowiązkiem. Do służby brano już nawet chłopców w wieku siedmiu lat. Na czele Sparty stało dwóch królów. Jeden z nich zajmował się religią, zaś drugi stawał na czele armii. Podlegało im 28Gerontów.Razem tworzyli oni geruzję. Wszystkie decyzje podejmowało Zgromadzenie Narodowe, nazywane inaczej apellą. W jej skład wchodzili Spartiaci posiadający pełnię praw obywatelskich. Ponadto w Sparcie działali eforowie, czyli urzędnicy wybierani na okres jednego roku.

Średniowiecze

Początki średniowiecznej europy to czasy bardzo niespokojne, tak i światopogląd jak i mentalność ludzi z tamtych czasów była poważnie zaburzona, ale co ciekawe zwrócono jeszcze większą uwagę na strój, można powiedzieć że za czasów antycznych strój był skąpy a za czasów średniowiecza nabrał on na wartości. Ubrania były czasem tak duże że było tylko widać głowę człowieka, najciekawszą kwestią jest to że rycerz po ubraniu zbroi miał na sobie również osobne zabezpieczenie na przyrodzenie, co oczywiście jest ciekawą kwestią . Kobiety niestety dalej nie miały osobnego okrycia na piersi lecz w późniejszych czasach średniowiecza zaczęto stosować gorset, można powiedzieć że był on w tamtych czasach tym brakującym ogniwem. Bielizna więc za czasów średniowiecza była obecna, ale podobnie jak za czasów antycznych, albo strój pełnił tą rolę albo osobne materiały co oczywiście dzisiaj jest kwestią sporną wśród historyków z całego świata w tym także z polski.

Medycyna

Biologia i medycyna są bardzo ciekawymi, interesującymi naukami. Jak wiadomo, nauka to system dążący do uzyskania i uporządkowania wiedzy o wszechświecie, dzięki czemu wiedza ta staje się zrozumiała i dostępna dla wszystkich. Uprawianie nauki wymaga stosowania precyzyjnych metod badawczych, jako że poszukuje ona ścisłej i rzetelnej wiedzy na temat otaczającego nas świata. Tak więc tych wszystkich ludzi, których przedmiotem zainteresowań stała się biologia, medycyna czy jakakolwiek inna nauka, oprócz rzetelności i solidności, musi cechować logiczne myślenie. Nauka opiera się na dwóch rodzajach logicznego myślenia : dedukcji oraz indukcji. W rozumowaniu dedukcyjnym, którego istotą jest przechodzenie od ogółów do szczegółów, punkt wyjścia stanowi dostarczona informacja (tzw. przesłanka), na podstawie której wyciągane są wnioski. Przeciwieństwem dedukcji jest rozumowanie indukcyjne, w którym zaczynamy od szczegółów, a przechodzimy do uogólnień. W tym wypadku punkt wyjścia stanowi wiele przesłanek, na podstawie których powstają twierdzenia ogólne.

Izrael

Izrael to państwo, które położone jest w północnej Afryce w basenie Morza Śródziemnego. Pierwszym królem Izraela był Saul, a później Dawid, który zdobył Jerozolimę i uczynił ją stolicą państwa. Dawid panował w latach około 1000-965 p.n.e. Ponadto Dawid rozszerzył jeszcze granice Izraela a także podporządkował sobie Damaszek. Kolejnym królem był Salomon, syn Dawida. Panował on od 965 do 932 r. p.n.e. Nadal umacniał politykę państwa. W celu łatwiejszego zarządzania państwem podzielił Izrael na dwanaście okręgów. Za jego panowania całe państwo kwitło: rozwijał się handel, budowano kopalnie itp. Czasie rządów Salomona zbudowano również świątynię w Jerozolimie około 960 r. p.n.e. Była ona od tego czasu miejscem, gdzie przechowywano Arkę Przymierza oraz Dekalog. Jednak po śmierci Salomona w Izraelu pojawiły się konflikty. Mieszkańcy byli niezadowoleni między innymi ze zwiększania danin, udziału w pracach publicznych. Konsekwencją tych problemów był rozpad Państwa na dwa królestwa: na Judę, która leżała na południu Palestyny. Drugim królestwem był zaś Izrael położony na północy, który przetrwał do 721r. p.n.e.

Teatr

Z obchodów ku czci boga winnej latorośli- Dionizosa wywodzi się teatr. W czsie tych świąt organizowano pokazy teatralne. To w tym czasie rozwinął się dramat, który dzielił się na komedię i tragedię. Początkowo teatry budowano na terenach górzystych. Sama scena położona była najniżej zaś widownia zasiadała z trzech stron a każdy rząd miejsc umiejscowiony był coraz wyżej (miejsca widowni przypominały dzisiejsze miejsca w kinie). Miejsce gdzie siedziała widownia nazywano amfiteatrem. Wyróżniono również skene, czyli garderobę. W tym pomieszczeniu aktorzy przebierali się, ale także tu przechowywano rekwizyty. Bardzo ważną częścią teatru była orchestra. Na niej właśnie występował chór, który pełnił ważną rolę w pokazach teatralnych. Do wejścia na orchestrę przeznaczony był parodos. Aktorzy zaś występowali na proskenionie Pokazy teatralne odbywały się dwa razy w roku podczas świąt- Dionizji. Aktorami byli tylko i wyłącznie mężczyźni. To oni także grali role żeńskie- grali je najczęściej młodzi mężczyźni. Aktorzy występowali w kostiumach oraz maskach. Posiadali także buty na koturnach.

Szyfr absolutny

Dzisiejsza dobra potężnych maszyn komputerowych, które są zdolne do wykonywania tysięcy miliardów operacji na sekundę, wydaje się niemożliwe, by jakakolwiek tajna wiadomość długo pozostała w tym statusie. Mimo to szyfr wymyślony dziesiątki lat przed wynalezieniem pierwszego komputera może wytrzymać atak nawet najpotężniejszych sztucznych mózgów, jakie może sobie wyobrazić człowiek.Prawdę powiedziawszy, udowodniono matematycznie, iż szyfr ten jest niemożliwy do złamania. Jest to aktualnie jedyny szyfr posiadający taką własność. Nazywa się to algorytmem one-time pad. Został on wymyślony w 1917 roku przez Gilberta Vernama, natomiast rok później major Mauborgne Joseph wprowadził pojęcie klucza losowego – i od tego czasu nikt nie wymyślił niczego lepszego. Polega on na wstawianiu przypadkowo wybranych znaków w nieskończonej liczbie kombinacji. Trwa to bardzo długo, a jeden raz wybrana kombinacja nigdy nie zostaje powtórzona i właśnie dlatego jest to metoda rzadko używana – ponieważ główną przeszkodą w jej stosowaniu jest właśnie przepaść czasowa.

Egipcjanie

Egipcjanie dokonali wielu odkryć, wynaleźli wiele wynalazków. Dokonywali obliczenia objętości i pól powierzchni takich brył jak: graniastosłup, stożek, walec i prostopadłościan. Znali anatomię człowieka dzięki zwyczajowi mumifikacji zwłok. Znali też budowę ludzkiego serca i jego funkcje. Umieli leczyć złamania, dokonywali nawet udanych trepanacji czaszki. Ponadto stosowali środki przeciwbólowe. Egipcjanie stworzyli własne pismo składające się z 3 rodzajów. Pierwszym z nich było pismo hieroglificzne, które powstało około 3000 r. p.n.e. Drugim typem było pismo hieratyczne, czyli kapłańskie. Trzecim zaś rodzajem było pismo demotyczne, czyli ludowe, które powstało w I tysiącleciu p.n.e. Egipcjanie znali również system dziesiętny. Umieli wykonywać takie działania jak: dodawanie i odejmowanie. Posiadali olbrzymią wiedzę na temat architektury czego przykładem są ich olbrzymie piramidy. Ponadto Egipcjanie stosowali kalendarz słoneczny podzielony na 365 dni, 12 trzydziestodniowych miesięcy i 3 pory roku. Upowszechnili też zegar wodny, według którego doba dzieliła się na 24 godziny. Na wysokim poziomie stała u nich również obróbka kamienia, wyrób szkła a także astronomia.

Atomowe wybuchy

To będzie pewnym zaskoczeniem, bo prawda jest taka, że byłby to nieduży obszar, a na pewno nie tak duży, jak można by szacować. Na całym świecie jest około piętnaście tysięcy bomb atomowych (!!!), a ich wspólna siła wybuchu wynosić będzie blisko dziesięciu tysiącom megatonom. Tylko jeden okręt podwodny o nazwie „Trident” ma zdolność niszczenia dziesięć razy większą niż wszystkie bomby razem wzięte, które zdetonowano podczas Drugiej Wojny Światowej.Jednak faktem jest, że aby zmienić topografię naszej planety, potrzeba do tego naprawdę nadprzyrodzonych, nadnaturalnych sił. Dokonać tego już szybciej mogą wulkany, których wybuchy są jeszcze bardziej potężne niż jakakolwiek bomba wybudowana przez człowieka. Była taka sytuacja w 1883 roku, kiedy wybuch wulkan na wyspie Krakatau w Indonezji. Huk eksplozji był słyszany nawet pięć tysięcy kilometrów dalej, na samym Madagaskarze. A jeszcze gwałtowniejsze są zderzenia meteorytów i asteroid. Ten, przykładowo, który zabił dinozaury, miał siłą równą dziesięciu milionów bomb wodorowych. Tak więc prędzej Ziemia sama wprowadzi w swojej topografii diametralne zmiany, niż człowiek.

Rzym

Rzym był miastem położonym na Półwyspie Apenińskim. Początkowo zamieszkiwały go plemiona etruskie a na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. pojawili się na nim również Italikowie. Powstanie Rzymu datuje się na 753 r. p.n.e. Za założycieli miasta uważa się Romusa i Romulusa, dwóch braci. Legenda głosi, że zostali oni wychowani przez wilczycę. Początkowo Rzymem rządzili królowie. Pierwszym z nich, jak mówi legenda, był Romulus. Po nim było jeszcze 6 królów. Ostatnim był natomiast Tarkwiniusz Pyszny. Po nim zaś, czyli od około 509 r. p.n.e., w Rzymie zaczął kształtować się ustrój republikański. Wówczas najwyższą władzę mieli konsulowie. To oni decydowali o najważniejszych decyzjach. Wybierano ich na 1 rok i było ich dwóch. Ponadto wyróżniamy jeszcze pretorów-zajmowali się sądownictwem, cenzorów- zajmowali się wydatkami, prowadzili spisy majątków, edylów- nadzorowali porządek, kwestorów- kontrolowali finanse, senat i trybuni ludowi. Republika ta nie przetrwała długo. Około I w. p.n.e. nastąpił jej kryzys. Zaczęto wówczas korzystać zbyt często z urzędu dyktatora.

Bizancjum

Bizancjum bez wątpienia było jednym z największych i najpotężniejszych cesarstw na świecie, ale czy przykładano wagę do stroju osobistego a co za tym idzie do bielizny ? odpowiedz brzmi tak. Co ciekawe żadne z starożytnych miast czy wielkich królestw nie miało w zwyczaju chodzić nago, ludzie szanowali siebie, jedynie niewolnicy nie mieli takiego przywileju. Mieszkańcy Bizancjum byli to ludzie bardzo wykształceni, trzeba tu zaznaczyć że Konstantynopol, czyli stolica cesarstwa to miasto przez które przechodził największy i główny szlak handlowy łączący Indie i Europe, dlatego też mieszkańcy mogli cieszyć się dobrami płynącymi zarówno z Europy jak i z Indii dlatego też mieli oni duże pojęcie o światopoglądzie ówczesnego człowieka i jak większość nosili oni nakrycia albo w postaci ubrań albo w postaci osobnych materiałów na okrycie tego co dziś my okrywamy i nazywamy to miejscami intymnymi, wtedy nie myślano o tym w ten sposób.

„Hymn do Nirwany”

Utwór ten jest bardzo szokujący, dla niektórych stał się nawet tekstem obrazobórczym. Słowo hymn w tytule zapowiada podniosły charakter, patetyczną tematykę. Tetmajer nadał utworowi formę modlitwy, litanii. Wyraźnie widoczna jest aluzja do „Modlitwy Pańskiej” i „Psalmu 90”. Podmiot liryczny jest w stanie smutku, a nawet rozpaczy, dziś powiedzielibyśmy, że w stanie załamania nerwowego. Przepełnia go żal do świata i wszystkiego co go otacza, stwierdza nawet, ze nienawidzi świata. „Bogiem” w tej przedziwnej litanii zostaje Nirwana, do której podmiot liryczny zwraca się o pomoc „Z otchłani klęsk i cierpień”. Prosi, by Nirwana wyrwała go ze szponów złego, by pomogła mu wyrwać się spod jarzma smutku i niedoli. Tetmajer stosuje ostre, ekspresjonistyczne formy wyrazy. Pisze, że podłość ludzka rzuca mu kałem w oczy, że jego dusza tarza się w konwulsyjnych bólachPragnie przyjścia stanu nirwany, by móc wyrwać się z tego przepełnionego złem i ohydą świata. Każdy wers kończy się imiennym wezwaniem do Nirwany, co w prostej linii nawiązuje do formy litanii,